٣٦٧١.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : مَن نَفَّسَ عَن أخيهِ المؤمِنِ كُربَةً مِن كُرَبِ الدنيا ، نَفَّسَ اللّه ُ عَنهُ سَبعينَ كُربَةً مِن كُرَبِ الآخِرَةِ. [٣]

الفصل الثّامن عشر : الضّحك

١٨ / ١ . الضِّحكُ والتَّبسُّمُ

٣٦٧٢.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : كانَ ضِحكُ النبيِّ صلى الله عليه و آله التبسُّمَ ، فاجتازَ ذاتَ يومٍ بِفِئَةٍ مِن الأنصارِ وإذا هُم يَتَحَدَّثُونَ ويَضحَكُونَ بِمِل ءِ أفواهِهِم، فقالَ : يا هؤلاءِ، من غَرَّهُ مِنكُم أمَلُهُ وقَصَرَ بهِ في الخَيرِ عَمَلُهُ، فَلْيَطَّلِعْ في القُبورِ ولْيَعتَبِرْ بِالنُّشُورِ، واذكُرُوا المَوتَ فإنّهُ هادِمُ اللذّاتِ . [٤]

فصل هفدهم : شادمانى

١٧ / ١ . پاداش كسى كه يتيمان و كودكان را شاد كند

٣٦٦٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در بهشت ، سرايى به نام «شادى سرا (دار الفرَح)» هست كه تنها كسانى وارد آن مى شوند كه يتيمانِ مؤمنان را شاد كنند .

٣٦٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا در بهشت ، سرايى به نام «شادى سرا» هست كه تنها كسانى به آن در مى آيند كه كودكان را شاد كنند .

١٧ / ٢ . ثواب زُدودن غم از دلِ مؤمن

٣٦٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه اندوهى از اندوه هاى دنيا را از برادر مؤمن خود بزُدايد ، خداوند ، هفتاد اندوه از اندوه هاى آخرت را از او مى زُدايد .

فصل هجدهم : خنده

١٨ / ١ . خنده و لبخند

٣٦٧٢.امام على عليه السلام : خنده پيامبر صلى الله عليه و آله لبخند بود . روزى بر گروهى از انصار گذشت كه با هم صحبت مى كردند و با صداى بلند و دهانى دريده، مى خنديدند . پيامبر خدا فرمود : «اى جماعت! هر يك از شما كه آرزو فريبش داده و در كار خير ، كوتاهى كرده است ، بايد سرى به گورستان بزند و از بر انگيخته شدنِ مُردگان، عبرت بگيرد. به ياد مرگ باشيد ، كه ياد مرگ، لذّت ها را در هم مى شكند» .

[١] كنز العمّال : ج ٣ ص ١٧٠ ح ٦٠٠٨.[٢] كنز العمّال : ج ٣ ص ١٧٠ ح ٦٠٠٩.[٣] بحار الأنوار : ج ٧٤ ص ٣١٢ ح ٦٩.[٤] الأمالي للطوسي : ص ٥٢٢ ح ١١٥٦.