٣٦٤٧.عنه صلى الله عليه و آله : إذا أخذ القومُ مَجالِسَهُم ، فإنْ دعارجُلٌ أخاهُ وأوسَعَ لَهُ في مَجلسِهِ فلْيَأتِهِ، فإنَّما هِي كَرامةٌ أكْرمَهُ بها أخوهُ، وإنْ لَم يُوسِّعْ لَهُ أحَدٌ فلْيَنْظُرْ أوسَعَ مَكانٍ يَجدُهُ فلْيَجْلِسْ فيهِ . [٢]

١٤ / ٣ . المَجالسُ الّتي نُهيَ عَنها

الكتاب

«أَئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَ تَأْتُونَ فِى نَادِيكُمُ الْمُنكَرَ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَا أَن قَالُواْ ائْتِنَا بِعَذَابِ اللَّهِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّـدِقِينَ» . [٣]

الحديث

٣٦٤٨.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : مَن كانَ يؤمنُ باللّه ِ واليَومِ الآخِرِ فلا يَجْلِسْ في مَجلِسٍ يُسَبُّ فيه إمامٌ ، أو يُغتابُ فيه مسلمٌ ، إنّ اللّه يقولُ في كتابهِ : «وإذا رأيتَ الّذين يخوضون في آياتنا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّى يَخُوضُواْ فِى حَدِيثٍ غَيْرِهِ وَإِمَّا يُنسِيَنَّكَ الشَّيْطَـنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرَى مَعَ الْقَوْمِ الظَّــلِمِينَ» . [٤]

حديث

٣٦٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه يكى از شما به مجلسى رفت، در كنار آخرين نفرى كه نشسته است، بنشيند.

٣٦٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه افراد مجلسى در جاى خود نشستند [و كسى وارد شد] ، اگر در آن ميان، فردى برادر تازهْ وارد خود را فرا خوانَد و براى او در كنار خود ، جا باز كند، [اين تازه وارد ]بايد دعوتش را بپذيرد و پهلوى او برود؛ زيرا وى با اين كار ، به او احترام گذاشته است. ولى اگر كسى برايش جايى باز نكرد، نگاه كند تا هر كجا بيشتر جا بود، همان جا بنشيند.

١٤ / ٣ . مجالسى كه از آنها نهى شده است

قرآن

«[لوط گفت :] «آيا شما با مردها در مى آميزيد و راه [ توالد و تناسل ] را قطع مى كنيد و در محافل [ ـِ اُنس ] خود ، پليدكارى مى كنيد؟» ؛ ولى پاسخ قومش جز اين نبود كه گفتند: «اگر راست مى گويى ، عذاب خدا را براى ما بياور»» .

حديث

٣٦٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه به خدا و روز واپسين ، ايمان دارد، نبايد در مجلسى بنشيند كه در آن ، از پيشوايى بدگويى يا از مسلمانى غيبت مى شود . خداوند ، در كتاب خود مى فرمايد: «و هر گاه ديدى كسانى [به قصد تخطئه ]در آيات ما گفتگو مى كنند ، از ايشان ، روى برتاب تا در سخنى غير از آن در آيند ، و اگر شيطان ، تو را [در اين باره] به فراموشى انداخت ، چون به يادت آمد، با آن مردم ستمكار ، منشين» .

[١] مكارم الأخلاق : ج ١ ص ٦٦ ح ٧٣.[٢] الأمالي للطوسي : ص ٣٩٣ ح ٨٦٧.[٣] العنكبوت : ٢٩.[٤] تفسير القمي : ج ١ ص ٢٠٤.