گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠١٣

٣٤٧٧.سنن أبي داوود عن أبي الأحوَصِ عن أبيهِ : أتَيتُ النَّبيَّ صلى الله عليه و آله في ثَوبٍ دُونٍ ، فقالَ : ألكَ مالٌ ؟ قالَ : نَعَم . قالَ : مِن أيِّ المالِ ؟ قالَ : قد آتانيَ اللّه ُ مِن الإبِلِ والغَنَمِ والخَيلِ والرَّقيقِ . قالَ : فإذا آتاكَ اللّه ُ مالاً فليُرَ أثَرُ نِعمَةِ اللّه ِ علَيكَ وكَرامَتُهُ . [١]

٢ / ٧ . تَمامُ النِّعمَةِ

٣٤٧٨.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : مَن أمسى وأصبحَ وعِندَهُ ثَلاثٌ فقد تَمَّت علَيهِ النِّعمَةُ في الدُّنيا : مَن أصبَحَ وأمسى مُعافىً في بَدَنِهِ ، آمِنا في سَرْبِهِ ، عِندَهُ قُوتُ يَومِهِ ، فإن كانَت عِندَهُ الرّابِعَةُ فَقد تَمَّت علَيهِ النِّعمَةُ في الدُّنيا والآخِرَةِ ؛ وهُو الإيمانُ . [٢]

٣٤٧٩.سنن الترمذي عن معاذ بن جبل عن رسول اللّه صلى الل ـ لرجُلٍ يَدعو ويَسألُ اللّه َ تَمامَ النِّعمَةِ: أيُّ شَيءٍ تَمامُ النِّعمَةِ ؟ قالَ : دَعوَةٌ دَعَوتُ بها أرجو بها الخَيرَ . قالَ : فإنَّ مِن تَمامِ النِّعمَةِ دُخولَ الجَنَّةِ والفَوزَ مِن النّارِ . [٣]

الفصل الثّالث : الرّحمة

٣ / ١ . تَعَهُّدُ اللّه ِ بِالرَّحمَةِ

الكتاب

« وَإِذَا جَآءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِـئايَـتِنَا فَقُلْ سَلَـمٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنكُمْ سُوءَا بِجَهَــلَةٍ ثُمَّ تَابَ مِن بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ » . [٤]

٣٤٧٧.سنن أبى داوود ـ به نقل از ابو الأحوص ، از پدرش ـ: با جامه اى پست [و ارزان قيمت] ، خدمت پيامبر خدا رسيدم. فرمود : «آيا ثروتى دارى؟» . گفت[م] : آرى. فرمود : «چه مالى دارى؟» . گفت[م] : خداوند ، شتر و گوسفند و گاو و بَرده به من داده است. فرمود : «پس اگر خداوند به تو ثروتى داده است، بايد نشانه نعمت و كرامتى كه ارزانى ات داشته است ، در تو ديده شود» .

٢ / ٧ . نعمت تمام

٣٤٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه شب و روزِ خود را سپرى كند و از سه چيزْ برخوردار باشد ، نعمت دنيا بر او تمام شده است : كسى كه بامداد و شامگاهش را در تن درستى و آسودگى خاطر گذراند و خوراك روز خود را داشته باشد ، و اگر چهارمين نعمت را هم داشته باشد، نعمت دنيا و آخرت را به تمامى دارد و آن نعمت ، ايمان است.

٣٤٧٩.سنن الترمذى ـ به نقل از مُعاذ بن جبل ـ: پيامبر خدا ، به مردى كه دعا مى كرد و از خداوند ، نعمت تمام را مى طلبيد ، فرمود : «نعمت تمام چيست؟» . گفت : دعايى كه بِدان ، خدا را بخوانم و اميد خير از آن داشته باشم. فرمود : «تماميّت نعمت، رفتن به بهشت و رَستن از آتش است» .

فصل سوم : رحمت

٣ / ١ . خداوند ، رحمت را تعهّد كرده است

قرآن

«و چون كسانى كه به آيات ما ايمان دارند، نزد تو بيايند، بگو: «درود بر شما! پروردگارتان ، رحمت را بر خود مقرّر كرده كه هر كس از شما به نادانى كارِ بدى كند و آن گاه به توبه و صلاح آيد، پس وى ، آمرزنده مهربان است»» .