گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠١١

٢ / ٢ . الحَثُّ عَلى ذِكرِ نِعَمِ اللّه ِ

الكتاب

« يَـأَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُواْ نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ هَلْ مِنْ خَــلِقٍ غَيْرُ اللَّهِ يَرْزُقُكُم مِّنَ السَّمَآءِ وَ الْأَرْضِ لَا إِلَـهَ إِلَا هُوَ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ » . [١]

« وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُواْ وَاذْكُرُواْ نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَآءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَ نًا وَكُنتُمْ عَلَى شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا كَذَ لِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ ءَايَـتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ » . [٢]

الحديث

٣٤٧٠.رسول اللّه صلى الله عليه و آله ـ في قولهِ تعالى : «وَذَكِّرْهُمْ بِأيّامِ ال: بنِعَمِ اللّه ِ وآلائهِ . [٣]

٢ / ٣ . مَن أنعَمَ اللّه ُ علَيهِم

الكتاب

« وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُوْلَئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَآءِ وَالصَّــلِحِينَ وَحَسُنَ أُوْلَئِكَ رَفِيقًا » . [٤]

الحديث

٣٤٧١.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : جاءَ رجُلٌ مِن الأنصارِ إلَى النَّبيِّ صلى الله عليه و آله فقالَ : يا رسولَ اللّه ِ، ما أستَطيعُ فِراقَكَ ، وإنّي لَأدخُلُ مَنزِلي فأذكُرُكَ فأترُكُ ضَيعَتي ، واُقبِلُ حتّى أنظُرَ إلَيكَ حُبّا لكَ ، فذَكَرتُ إذا كانَ يَومُ القِيامَةِ واُدخِلتَ الجَنّةَ فرُفِعتَ في أعلى عِلِّيِّينَ ، فكَيفَ لي بِكَ يا نَبيَّ اللّه ِ ؟ فنَزَلَت : «ومَن يُطِعِ اللّه َ والرَّسُولَ ...» فدَعا النَّبيُّ صلى الله عليه و آله الرّجُلَ فَقَرأها علَيهِ وبَشَّرَهُ بذلكَ . [٥]

٢ / ٢ . ترغيب به يادآورىِ نعمت هاى خدا

قرآن

«اى مردم! نعمتِ خدا را بر خود ، ياد كنيد. آيا غير از خدا ، آفريدگارى هست كه شما را از آسمان و زمين ، روزى دهد؟ خدايى جز او نيست. پس چگونه [ از حق ]انحراف مى يابيد؟» .

«و همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد و پراكنده نشويد و نعمت خدا را بر خود ، ياد كنيد: آن گاه كه دشمنان [ يكديگر ]بوديد، پس ميان دل هاى شما اُلفت انداخت، تا به لطف او ، برادران هم شديد و بر كنارِ پرتگاه آتش بوديد كه شما را از آن رهانيد. اين گونه، خداوند ، نشانه هاى خود را براى شما روشن مى كند ، باشد كه شما راه يابيد» .

حديث

٣٤٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره آيه : «و ايّام خدا را به آنان ، يادآ: يعنى نعمت ها و الطاف او را.

٢ / ٣ . كسانى كه خداوند به آنان ، نعمت داده است

قرآن

«و كسانى كه از خدا و فرستاده[اش] اطاعت كنند، در زمره كسانى خواهند بود كه خدا به ايشان نعمت داده است ؛ [ يعنى ]با پيامبران و صدّيقان و شهيدان و صالحان اند ، و آنان ، چه نيكو همدمان اند!» .

حديث

٣٤٧١.امام على عليه السلام : مردى از انصار ، خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : اى پيامبر خدا! من ، تحملّ دورى شما را ندارم. هر گاه به خانه ام مى روم ، به ياد شما مى افتم و خانه ام را ترك مى كنم و مى آيم تا شما را ببينم ؛ چون شما را دوست دارم ؛ امّا به اين فكر هستم كه چون روز قيامت شود و شما به بهشت بروى و به عالى ترين درجه بهشت بُرده شوى، من چگونه به شما دسترسى پيدا كنم، اى پيامبر خدا؟ در اين هنگام ، آيه : «و كسانى كه از خدا و فرستاده[اش ]اطاعت كنند...» نازل شد. پيامبر صلى الله عليه و آله آن مرد را صدا زد و به عنوان خبر خوش، آن آيه را براى او خواند.