دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٥ - ٣/ ٣ ١٥ گوناگون

شگفت‌ترين جايگاه برد و در خانه كسانى قرار گرفتيم كه گويى به ساكنان خود آباد است، در حالى كه از آنها تهى است، بر ما رحم كن.

٤٤٨١. امام على ٧ در حكمت‌هاى منسوب به ايشان: به عزّت يگانگى و كَرَم خداوندى، از تو درخواست مى‌كنم كه پس از مرگم نيكى‌ات را از من قطع مكن، چنان كه در ايّام زندگى‌ام هماره [به رحمت‌] به من مى‌نگرى.

تو همانى هستى كه هر كه تو را بخواند، پاسخ مى‌دهى، و هر كه را به تو اميد دارد، نا اميد نمى‌سازى. آن كه جز تو را مى‌خوانَد، گم‌راه است؛ چرا كه تو كسى را كه به درگاهت آيد، از ورود بازنمى‌دارى، و بر آن كه تو را نافرمانى مى‌كند، مى‌بخشى.

آن كه از تو فاصله گرفته تو را از دست نمى‌دهد، و آن كه با تو دشمنى مى‌كند، نمى‌تواند تو را درمانده سازد. همه در سيطره قدرت تو اند و همه، روزىِ تو را مى‌خورند.

٤٤٨٢. امام على ٧ در حكمت‌هاى منسوب به ايشان: بار خدايا! اگر در درخواستم درماندم و در طلبم مردّد شدم، مرا بر مصلحتم هدايت كن و بر هدايت وادارم كن. بار خدايا! كار مرا به عفو خود، وا گذار و بر عدالتت وا مگذار.

٤٤٨٣. امام على ٧: اى در بخشش، برترينِ نعمت‌دهندگان و در نعمت، نعمت بخش‌ترين بخشندگان! نعمت‌هايت به من فزون شده و از شمارش آنها ناتوان گشته‌ام و در برابر آنها از سپاسگويى عاجز شده‌ام. پس سپاس، تو راست بر آنچه كه دادى و شكر، از آنِ توست در برابر آنچه بخشيدى، اى بهترين كسى كه خواننده‌اى او را مى‌خوانَد و برترين كسى كه اميدوارى به او اميد مى‌بندد!

در پناه اسلام، به تو متوسّل مى‌شوم و به حرمت قرآن، بر تو تكيه مى‌كنم و به حقّ محمّد ٦ و خاندان محمّد، به تو تقرّب مى‌جويم. پس بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست و به من پيمانى را (اسلام) را كه بدان اميد به اداى حاجتم دارم، بشناس، به [حقّ‌] رحمتت، اى مهربان‌ترينِ مهربانان!