بیست گفتار اخلاقی - عرفانی - ایزدی، عباس؛خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٢٢٧ - حربهء تبليغاتى فرعون عليه موسى (ع)

امير المؤمنين (ع) مى‌فرمايد: حضرت موسى دو قرص نان خشك مى‌خواست كه با آن رفع گرسنگى كند. حضرت در همين خطبه مى‌فرمايد: موسى با برادرش هارون كه وزير او بود، هنگامى كه نزد فرعون رفتند، دو لباس چوپانى كه از پشم و مو، پوشيده بودند و هركدام يك چوب چوپانى در دست داشتند. فرعون گفتند: تو به خداى ما ايمان بياور و ما ضمانت مى‌كنيم كه سلطنت تو به جا باشد. اين حالت و وضع ظاهرى موسى و هارون و گفتارشان، براى فرعون بسيار ناخوشايند آمد به طورى كه از سوره زخرف برمى‌آيد يكى از ضربه‌هاى تبليغاتى فرعون عليه موسى و هارون، فقر و تهيدستى آنها بود. خداوند دراين‌باره مى‌فرمايد:

و نادى‌ فِرْعوْنُ فِي قوْمِهِ قال يا قوْمِ أ ليْس لِي مُلْكُ مِصْر و هذِهِ الْأنْهارُ تجْرِي مِنْ تحْتِي أ فلا تُبْصِرُون. `أمْ أنا خيْرٌ مِنْ هذا الّذِي هُو مهِينٌ و لا يكادُ يُبِينُ. `فلوْ لا أُلْقِي عليْهِ أسْوِرةٌ مِنْ ذهبٍ أوْ جاء معهُ الْملائِكةُ مُقْترِنِين. `فاسْتخفّ قوْمهُ فأطاعُوهُ؛ [١] فرعون در بين قوم خود ندا كرد و گفت: آيا سلطنت مصر مال من نيست؟ و اين نهرها از زير قصر من در جريان نيست؟ آيا من بهتر هستم يا اين موسى كه خوار است و نمى‌تواند خوب سخن بگويد (لكنت زبان دارد). اگر پيامبر است، پس چرا دست‌بندهاى طلا ندارد يا ملائكه با او نمى‌آيند؟ فرعون قوم خود را سبكسر و پست ساخت. پس، از او اطاعت كردند.

اينها نمونه‌هايى از اين خلق ناپسند غرور است كه معمولا اشخاص ثروتمند و يا قدرتمند به آن مبتلا مى‌شوند و به دليل ثروت و توانايى‌شان، به خود حق مى‌دهند به زيردستان و طبقه محروم به نظر حقارت و كوچكى نگاه كنند. غافل از اينكه مال، ثروت، قدرت مكنت، جاه و مقام، همه وسيله امتحان و آزمايش افراد هستند و نبايد وسيله‌اى براى سوءاستفاده قرار گيرند.

[١] زخرف (٤٣) آيات ٥١-٥٤.