بیست گفتار اخلاقی - عرفانی
(١)
نگاهى گذرا به زندگى آيت اللّه ايزدى
١١ ص
(٢)
ثمره تهذيب اخلاق
١٧ ص
(٣)
قواى چهارگانه روح
١٨ ص
(٤)
نقش قوهء عاقله در جلوگيرى از انحراف
٢١ ص
(٥)
لذت و الم قواى چهارگانه
٢٢ ص
(٦)
ضرورت استفاده از عمر گرانبها
٢٣ ص
(٧)
تفاوت قوهء عاقله با واهمه
٢٥ ص
(٨)
ثمرهء تهذيب قواى نفس
٢٦ ص
(٩)
منشأ پيدايش صفات پسنديده و ناپسند
٢٧ ص
(١٠)
نقش مزاج در افاضهء فيض
٣١ ص
(١١)
تعريف عدالت و اعتدال
٣٢ ص
(١٢)
كمال مطلق و بىنهايتطلبى
٣٤ ص
(١٣)
اقتضائات نفس
٣٦ ص
(١٤)
مراتب نفس
٣٧ ص
(١٥)
رياضت نفس
٤٠ ص
(١٦)
خلق و ملكه
٤٢ ص
(١٧)
اخلاق از مقوله علم است
٤٣ ص
(١٨)
قابليت تغيير و اصلاح اخلاق و ملكات
٤٤ ص
(١٩)
اخلاق اصول ثابت است
٤٨ ص
(٢٠)
اخلاق شايسته و ناشايسته
٤٩ ص
(٢١)
لذت و رنجش روح
٥٠ ص
(٢٢)
اخلاق ناپسند مانع درك حقايق
٥٢ ص
(٢٣)
سلامتى و امراض روح، اثر اخلاق
٥٤ ص
(٢٤)
معناى «ما سوّاها»
٥٥ ص
(٢٥)
اهميت تزكيه نزد خداوند
٥٦ ص
(٢٦)
اخلاق علم راسخ است
٦١ ص
(٢٧)
تفاوت علم راسخ و علم سريع الزّوال
٦٢ ص
(٢٨)
اتّحاد عاقل و معقول
٦٤ ص
(٢٩)
اخلاق كيف نفسانى يا حركت جوهرى؟
٦٥ ص
(٣٠)
عقل بسيط و عقل تفصيلى
٦٦ ص
(٣١)
علوم نظرى و علوم عملى
٦٨ ص
(٣٢)
تفاوت عقل عملى و عقل نظرى
٦٩ ص
(٣٣)
نقش بينش صحيح در تصميم صحيح
٧١ ص
(٣٤)
تأثير جهانبينى بر اعمال و اخلاق
٧٢ ص
(٣٥)
قدم اول در تهذيب
٧٤ ص
(٣٦)
آيا اخلاق قابل تغيير است؟
٧٧ ص
(٣٧)
تهذيب نفس و تحصيل ملكات
٨٢ ص
(٣٨)
عشق و محبت
٨٣ ص
(٣٩)
راههاى تربيت
٨٦ ص
(٤٠)
تربيت قرآنى در نظر علاّمه طباطبايى (ره)
٨٨ ص
(٤١)
روش تربيتى قرآن
٩٠ ص
(٤٢)
تأثير تسليم و رضا بر زندگى
٩٢ ص
(٤٣)
علم خدا به مصالح بشر
٩٥ ص
(٤٤)
صبر و تسليم عامل پيشرفت يا عقبماندگى؟
١٠٠ ص
(٤٥)
پاسخ به دو شبهه
١٠٢ ص
(٤٦)
اراده و اختيار انسان از اسباب عالم است
١٠٤ ص
(٤٧)
دنياى خود را چگونه بگذرانيم
١٠٨ ص
(٤٨)
مفهوم پست بودن دنيا
١٠٩ ص
(٤٩)
رفتار مردان خدا در اين جهان
١١١ ص
(٥٠)
فطرى بودن دين
١١٢ ص
(٥١)
راه انحصارى قرآن
١١٥ ص
(٥٢)
نگاه توحيدى عارفانه
١١٧ ص
(٥٣)
سلطهء حقيقى خداوند
١٢١ ص
(٥٤)
خلاصهء بحث روشهاى تربيتى
١٢٣ ص
(٥٥)
تفاوت مسلكها
١٢٤ ص
(٥٦)
نظريهء نسبيت در اخلاق
١٢٧ ص
(٥٧)
پاسخ به نظريهء نسبيت
١٢٩ ص
(٥٨)
لزوم پرهيز از افراط و تفريط
١٣٠ ص
(٥٩)
نقد مسلك اخلاق نسبى
١٣٢ ص
(٦٠)
اخلاق نسبى و هرجومرج
١٣٥ ص
(٦١)
چشمههاى حكمت
١٣٧ ص
(٦٢)
طلوع معارف از باطن
١٣٩ ص
(٦٣)
غلبهء احساسات مانع درك حقايق
١٤١ ص
(٦٤)
اخلاص امير المؤمنين (ع)
١٤٢ ص
(٦٥)
اخلاص عامل افاضهء مواهب الهى
١٤٤ ص
(٦٦)
نقش اخلاص و محبوبيت عمومى
١٤٥ ص
(٦٧)
دانستنيها و هواپرستى
١٤٦ ص
(٦٨)
اثر اخلاص، توجه به خدا
١٤٨ ص
(٦٩)
اخلاص و مسئوليت عالم
١٤٩ ص
(٧٠)
بصيرت و بينش اثر تقوا و اخلاص
١٥٠ ص
(٧١)
اخلاص و حكمت
١٥٢ ص
(٧٢)
ياد خدا سرمايهء خوبيها
١٥٣ ص
(٧٣)
اخلاص زمينهساز افاضات الهى
١٥٥ ص
(٧٤)
معنى دنيا
١٥٧ ص
(٧٥)
تزاحم در عالم مادّه
١٥٨ ص
(٧٦)
ملاحظه دنيا به اعتبار ما
١٥٩ ص
(٧٧)
استفادهء بهينه از دنيا
١٦١ ص
(٧٨)
دنيا و مراحل وجودى انسان
١٦٣ ص
(٧٩)
مراحل عمر در دنيا
١٦٦ ص
(٨٠)
علت خلقت دنيا
١٦٨ ص
(٨١)
مفهوم خير و شر
١٧١ ص
(٨٢)
خير و شر اضافى و نسبى
١٧٢ ص
(٨٣)
پاسخ به ديدگاه ثنويّه
١٧٤ ص
(٨٤)
برداشت آخرتى از دنيا
١٧٦ ص
(٨٥)
مرگ، فاصله بهشت و دوزخ
١٧٨ ص
(٨٦)
مرگ عبرت آيندگان
١٨٠ ص
(٨٧)
دنيا تشويق مىكند و مىترساند
١٨١ ص
(٨٨)
دنيا سراى گذر
١٨٢ ص
(٨٩)
زهد و رغبت
١٨٦ ص
(٩٠)
زهد از نگاه امير المؤمنين (ع) و پيامبر (ص)
١٨٧ ص
(٩١)
امام صادق (ع) و سفيان ثورى
١٩٠ ص
(٩٢)
عاصم و رهبانيت
١٩٣ ص
(٩٣)
رهبانيّت
١٩٤ ص
(٩٤)
ارزش قناعتپيشگى
١٩٦ ص
(٩٥)
طمع، پايه كفر
٢٠١ ص
(٩٦)
عامل حرص ضعف ايمان و توكل
٢٠٢ ص
(٩٧)
حرص ممدوح
٢٠٦ ص
(٩٨)
منشأ غرور
٢٠٧ ص
(٩٩)
تعريف غرور
٢٠٨ ص
(١٠٠)
غرور در قرآن
٢٠٩ ص
(١٠١)
طوايف مغروران
٢١٢ ص
(١٠٢)
نمونههايى از غرور و افتراهاى يهود
٢١٤ ص
(١٠٣)
ثروتمندان مغرور
٢١٩ ص
(١٠٤)
داستان مهمانى عالم اصفهانى
٢٢٠ ص
(١٠٥)
فقرا و پيامبر (ص)
٢٢١ ص
(١٠٦)
فقرا و نوح (ع)
٢٢٢ ص
(١٠٧)
داستان ابن ام مكتوم
٢٢٣ ص
(١٠٨)
حربهء تبليغاتى فرعون عليه موسى (ع)
٢٢٦ ص
(١٠٩)
ملاك حقارت و فضيلت
٢٢٨ ص
(١١٠)
آزمون خداوند با عطاى نعمتها
٢٣٠ ص
(١١١)
سپاس و شادمانى، نه غرور
٢٣١ ص
(١١٢)
استدراج يا عذاب گام به گام
٢٣٢ ص
(١١٣)
اعتبارى بودن مال و مقام
٢٣٥ ص
(١١٤)
دو داستان دربارهء غرور
٢٣٦ ص
(١١٥)
سببسازى و سببسوزى خداوند
٢٤٤ ص
(١١٦)
اهميت حفظ زبان
٢٥٠ ص
(١١٧)
بزرگداشت پيامبران
٢٥٥ ص
(١١٨)
ثواب و عقاب مضاعف براى منسوبان به پيامبر
٢٥٦ ص
(١١٩)
عذاب براى فرزندان ناصالح
٢٥٩ ص
(١٢٠)
نامعلومى عاقبت كار
٢٦١ ص
(١٢١)
تفاوت دلرحمى با ضعف نفس
٢٦٣ ص
(١٢٢)
برداشت نادرست از صفات خداوند
٢٦٥ ص
(١٢٣)
علت ذكر صفت «كريم»
٢٦٦ ص
(١٢٤)
مؤمن در حال خوف و اميد است
٢٦٩ ص
(١٢٥)
روزنهء اميد
٢٧١ ص
(١٢٦)
راه جبران گناه
٢٧٣ ص
(١٢٧)
خوف و رجا، صفت مؤمن
٢٧٤ ص
(١٢٨)
معناى خوف از خداوند
٢٧٥ ص
(١٢٩)
صفات گمراهكنندهء انسان
٢٧٧ ص
(١٣٠)
رجاى تكوينى و تشريعى
٢٧٩ ص
(١٣١)
از رحمت خداوند نوميد مشو
٢٨٠ ص
(١٣٢)
خوف و رجا در نظر امام سجاد (ع)
٢٨١ ص
(١٣٣)
انتظار سازنده
٢٨٣ ص
(١٣٤)
نشاط و تلاش در سايه خوف و رجاء
٢٨٤ ص
(١٣٥)
بازتاب خوف و رجا در اعمال
٢٨٥ ص
(١٣٦)
فريفتهء كار خير خود نشويم
٢٨٧ ص
(١٣٧)
معناى مكر الهى
٢٨٨ ص
(١٣٨)
هشدار به گنهكاران
٢٩٠ ص
(١٣٩)
بىنهايتطلبى انسان
٢٩٢ ص
(١٤٠)
نفس لوّامه
٢٩٤ ص
(١٤١)
نفس ملهمه
٢٩٥ ص
(١٤٢)
علم عامل غرور
٢٩٦ ص
(١٤٣)
پرهيز از قضاوتهاى عجولانهء علمى
٢٩٩ ص
(١٤٤)
خدمت دانشجويان
٣٠٠ ص
(١٤٥)
انگيزههاى غرور طالبان علم
٣٠١ ص
(١٤٦)
غرور اهل وعظ و موعظه
٣١٠ ص
(١٤٧)
غرور اهل عبادت و عمل
٣١٣ ص
(١٤٨)
غرور اهل تدريس و امامت
٣١٦ ص
(١٤٩)
كتابنامه
٣١٨ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص

بیست گفتار اخلاقی - عرفانی - ایزدی، عباس؛خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٦٩ - تفاوت عقل عملى و عقل نظرى

نظرى است و يا عملى. عقل نظرى عبارت است از: الهيات، طبيعيات و رياضيات كه صرفا دانستن آنها مطلوب است و به‌طور مستقيم به عمل مربوط نمى‌شود؛ اما عقل عملى، كه عبارت است از: تهذيب نفس، سياست مدن و تدبير منزل، به عمل مربوط است و به كار گرفتن آن مطلوب است.

توضيح مطلب اينكه مى‌گويند برخى از علومى كه ما داريم، واسطه بين ما و عمل واقع نمى‌شوند؛ مثلا در علم طبيعى ما علم داريم فاصله بين خورشيد و زمين و يا فاصله ستارهء مريخ با زمين چه اندازه راه نورى است و يا ارتفاع قلّهء اورست از سطح دريا چند هزار متر است. به چنين علمى، كه مربوط به جهان‌بينى و جهان‌شناسى است و به عمل انسان ارتباطى ندارد، اصطلاحا علم و يا عقل نظرى مى‌گويند؛ اما گاهى علم داريم به اينكه نماز واجب است و يا اينكه احسان و راستگويى نيكو و ظلم، ناپسند است. اين علوم در عمل نقش دارند و واسطه ميان ما و عمل ما مى‌شوند؛ مثلا چون ما معتقد به اسلام هستيم، به سبب علم به وجوب نماز، هنگام رسيدن وقت هر نماز به فكر خواندن اين فريضه هستيم. اين علوم كه بايد وضو گرفت و به مسجد رفت و نماز خواند، جزئى از آن كلى، يعنى «الصّلاة واجبة»، است. پس اين علوم كلى يا جزئى، منشأ اراده ما مى‌شوند تا به و دنبال عمل مربوط به آنها برويم.

تفاوت عقل عملى و عقل نظرى

از آنجا كه دو نوع دانستنى هست، پس انسان قدرت و استعداد درك و تعقّل هر دو قسم را دارد كه قوّه درك اين علوم را قوهء عاقله مى‌گويند و چون دانستنيها دو قسم‌اند (علوم نظرى و عملى)، عقل هم دو شعبه پيدا مى‌كند: عقل نظرى و عقل عملى كه يكى مربوط به درك و تعقّل علوم نظرى و ديگرى به درك علوم عملى مربوط است. اين نكته هم بايد مورد توجه قرار گيرد كه بسيارى از اوقات‌