بیست گفتار اخلاقی - عرفانی - ایزدی، عباس؛خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٢٧٠ - مؤمن در حال خوف و اميد است

كردند، بگو از رحمت خدا مأيوس نشويد. به تحقيق خداوند همه گناهان را مى‌آمرزد و به راستى كه او آمرزنده و مهربان است و به سوى پروردگارتان باز گرديد و قبل از اينكه عذاب به سوى شما بيايد و شما يارى نشويد، تسليم خداوند شويد.

مى‌فرمايد اى بندگانى كه با معصيت و گناه فراوان درباره خود زياده‌روى كرده‌ايد، بدانيد همه گناهان شما قابل آمرزش است و خداوند مى‌آمرزد. نه اينكه همه گناهان شما آمرزيده است؛ بلكه هر گناهى قابليت آمرزش دارد و اين بر عهدهء شما است كه كارى كنيد تا مشمول رحمت الهى واقع شويد.

إِنّهُ هُو الْغفُورُ الرّحِيمُ؛ خداوند غفور و آمرزنده و مهربان است.

به سوى خدا برگرديد و تسليم فرمان او شويد، قبل از اينكه عذاب الهى سراغ شما بيايد و قابليّت يارى نداشته باشيد.

و اِتّبِعُوا أحْسن ما أُنْزِل إِليْكُمْ مِنْ ربِّكُمْ مِنْ قبْلِ أنْ يأْتِيكُمُ الْعذابُ بغْتةً و أنْتُمْ لا تشْعُرُون. `أنْ تقُول نفْسٌ يا حسْرتى‌ على‌ ما فرّطْتُ فِي جنْبِ اللّهِ و إِنْ كُنْتُ لمِن السّاخِرِين؛ [١]پيروى كنيد از بهترين چيزى كه به سوى شما نازل شده از پروردگارتان، قبل از آنكه عذاب، ناگهان سراغ شما بيايد؛ در حالى كه متوجه نيستيد.

نكند كسى بگويد وا حسرتا بر من! در مقابل كوتاهيهايى كه در پيشگاه خداوند داشته‌ام و به راستى من از مسخره‌كنندگان بودم.

أوْ تقُول حين ترى العذاب لوْ أنّ اللّه هدانِي لكُنْتُ مِن الْمُتّقِين؛ [٢] يا مى‌گويد اگر پروردگارم مرا هدايت كرده بود من از پرهيزگاران بودم.

أوْ تقُول حين ترى العذاب لوْ أنّ لِي كرّةً فأكُون مِن الْمُحْسِنِين؛[٣] يا وقتى عذاب را

[١] زمر (٣٩) آيهء ٥٥.

[٢] زمر (٣٩) آيهء ٥٧.

[٣] زمر (٣٩) آيهء ٥٨.}