بیست گفتار اخلاقی - عرفانی - ایزدی، عباس؛خزائلی، محمدعلی - الصفحة ١٤٥ - نقش اخلاص و محبوبيت عمومى

دادى و خودسازى كردى، چشم دل تو باز شود و به سرچشمه معارف نايل آيى:

چشم دل باز كن كه جان بينى آنچه ناديدنى است آن بينى

جسم و جان ما از طرف خدا عاريه است و براى او است و نبايد كس ديگرى را در آنها شريك كنيم و بايد هدف را خود خدا قرار دهيم. پيامبر (ص) فرمود:

اعمل لوجه واحد يكفيك الوجوه كلّها؛[١] براى يك جهت (خدا) كار كن تا از همه افراد بى‌نياز شوى.

نقش اخلاص و محبوبيت عمومى

كسى كه براى خدا قدم بردارد و عمل خالص و صالح داشته باشد، محبوبيت عمومى پيدا خواهد كرد. قرآن مى‌فرمايد:

{/إِنّ الّذِين آمنُوا و عمِلُوا الصّالِحاتِ سيجْعلُ لهُمُ الرّحْمنُ وُدًّا؛ [٢]كسانى كه ايمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند (نيكوكار شدند)، خداى رحمان آنها را محبوب خود و مردم قرار مى‌دهد.

آرى، اخلاص و تقوا و نيكوكارى، خواهى نخواهى موجب دستيابى به محبّت عمومى و جلب علاقه ديگران است؛ هرچند فرد مخلص، انگيزهء جلب توجه و نظر ديگران را ندارد و از شهرت‌طلبى گريزان است.

علماى اخلاق گفته‌اند مثل مؤمن مثل قطب‌نما و يا ساعت است كه عقربك مغناطيسى آن هميشه متوجه قطب شمال است. علت اين امر را دانشمندان چنين توضيح داده‌اند كه در قطب شمال زمين، معادل مغناطيسى زياد است و بدين جهت، قطب‌نما در دريا و هواپيما و همه جا متوجه قطب شمال است و

[١] كنز العمال، ج ٣، ص ٢٣.

[٢] مريم (١٩)، آيهء ٩٦.