کشف المحجة یا فانوس (ترجمه کشف المحجة لثمره المهجه) - سید بن طاووس - الصفحة ١٢٦ - بخش ١٠١

و چنان كه براى موسى (ع) در انتخاب هفتاد مرد از برگزيده‌گان قومش براى ميقات پيش آمد. وقتى گفتند:

أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً. (سوره اعراف آيه ١٥٤) خدا را آشكار بما بنما.

و آذرخش بر آنان فرود آمد گفتند:

أَ تُهْلِكُنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا.

آيا بكارى كه سفيهان ما كردند ما را هلاك مى‌سازى؟ (سوره اعراف آيه ١٥٤) و چنان كه براى يعقوب (ع) روى داد كه فرزندان خود را برگزيد تا فرزندش يوسف را محافظت كنند و بسيارى ديگر از حوادث كه پيمبران و اوصياء و اوليا اختيار كردند سپس ضعف راى آنان ظاهر شد.

پس وقتى از انتخاب و گزينش اشخاص معصوم حوادثى چنين روى دهد كه قرآن و اجماع مسلمانان شاهد آنند. پس اختيار و انتخاب ديگران غير از معصومان كه هرگز شخصا با خلافت و امارت و رياست سر و كار نداشته‌اند تا از شرائط و ريزه‌كاريهاى مباشرت در آن كارها آگاه باشند بخواهند كسى را براى در دست گرفتن كارهاى اجتماع و اداره آن برگزينند كه صلاحيت داشته باشد جز گمانى ضعيف براى تشخيص صلاحيت ظاهرى آن كس كه او را برمى‌گزينند ملاك و معيارى در دست ندارند. آيا عقل هيچ عاقلى و فضل هيچ فاضلى مى‌پذيرد كه قومى كسى را براى انجام كارى برگزينند اما از راه مباشرت و ظاهر ندانند كه آن شخص صلاحيت آن كار را دارد يا نه،