كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٣١ - فصل فى علم النافع فى المعاد

وين علم دنى كه ترا جانست‌

فضلات فضائل يونان است‌

خود گو تا چند چو خرمگسان‌

نازى‌[١] بسر فضلات كسان‌

تا چند ز غايت بى‌دينى‌

خشت كتبش بر هم چينى؟

اندر پى آن كتب افتاده‌

پشتى بكتاب خدا داده‌

نى رو بشريعت مصطفوى‌

نى دل به طريقت مرتضوى‌

نه بهره ز علم فروع و اصول‌

شرمت بادا ز خدا و رسول‌

ساقى ز كرم دو سه پيمانه‌

درده به بهائى ديوانه‌

زان مى كه كند مس او اكسير

و عليه يسهل كل عسير

زان مى كه اگر ز قضا روزى‌

يك جرعه از آن شودش روزى‌

از صفحه‌ى خاك رود اثرش‌

و ز قله‌ى عرش رسد خبرش‌

اى مانده ز مقصد اصلى دور

آكنده دماغ ز باد غرور

از علم رسوم چه مى‌جوئى‌

اندر طلبش تا كى پوئى‌

تا چند زنى ز رياضى لاف‌

تا كى بافى هزار گزاف‌

ز دوائر عشر و دقايق وى‌

هرگز نبرى بحقايق پى‌

وز جبر و مقابله و خطائين‌

جبر نقصت نشود فى البين‌

در روز پسين كه رسد موعود

نرسد ز عراق و رهاوى سود

زائل نكند ز تو مغبونى‌

نه شكل عروس و نه مأمونى‌

در قبر بوقت سؤال و جواب‌

نفعى ندهد به تو اسطرلاب‌