كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٥٤ - گنج بادآورد

آن يكى طرار از اهل دوان‌

رفت تا دكان بقالى روان‌

پس به‌آن بقال گفت: اى ارجمند!

گردكانت را هزارى گو به چند

گفت: ده درهم هزار، اى مشترى‌

زودتر درهم بده گر، مى‌خرى!

گفت: صد باشد به چند از گردكان؟

گفت: يك درهم بهاى آن بدان‌

گفت: با من گو كه ده گردو به چند

گفت: عشرى درهمى اى دردمند

گفت: فرما قيمت يك گردكان‌

گفت: آن را نيست قيمت اى فلان‌

گفت: يك گردو عطا فرما بمن‌

داد او را گردكانى بى‌سخن‌

بار كرد از او يكى ديگر طلب‌

خواجه او را داد بى‌شور و شغب‌

گفت: بازم گردكانى كن عطا

گفت بقال از كجائى اى فتى‌

گفت: باشد موطن من در دوان‌

شهر مولانا جلال نكته‌دان‌

گفت رو اى دزد طرار و دغل‌

ديگرى را ده فريب از اين اجل‌

باد نفرين بر جلال دين تو

كو نمود اين نكته‌ها تلقين تو

اى تو كودن‌تر ز بقال دكان‌

بى‌بهاتر عمرت از ده گردكان‌

گر كسى گويد كه از عمرت بجا

مانده چل سال دگر اى مرتجا

چند باشد قيمت اين چل سال را

بازگو تا برشمارم مال را

فاش مى‌بينم كه مى‌خندى برو

خوانيش ديوانه از اين گفتگو