كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٤٩ - فصل فى التكليف و الشوق

رو تتبع كن وجود رأيها

تا شوى واقف مكانهاى خطا

اين‌چنين فرمود شاه علم و دين‌

هادى عرفان امير المؤمنين‌

هان نگوئى فلسفه كل حق بود

آنكه گويد كافر مطلق بود

آرى از وى مى‌كند در دل خطور

بس معانى كز دهانت بوده دور

چون تصور كردش آن كو المعى‌[١] است‌

ديد دانست آنچه خود را واقعى است‌

چون تواند كرد عقل اثبات شى‌ء

تا نمى‌فهمند شرح رسم وى‌

هم برين منوال دان ابطال آن‌

اين بود قانون عقل جاودان‌

اى لواى اجتهاد افراشته‌

روزه‌ى هر روز عادت ساخته‌

اهل وحدت را به شقوت‌[٢] كرده حكم‌

بسته‌شان در ربقه‌ى صم و بكم‌

هان مشو مغرور بر افعال خود

هان مشو مسرور بر احوال خود

اين عبادتهاى تو مقبول نيست‌

تا ندانى عاقبت كار تو چيست‌

اى بسا فعلى كه وارون بسته شد

شيشه‌ى امن نفوس اشكسته شد

گبر چندين ساله در حين نزع‌

كرد بر حقيت اسلام قطع‌

عابدى باشد و مد و كش و فش‌

بهر ترسا بچه‌يى شد باده‌كش‌

كار با انجام كارست و سرشت‌

ختم كاشف از سرشت خوب و زشت‌

اى بسا بدطينت و نيكوخصال‌

اى بسا خوش‌طينت و ناخوش فعال‌

طينت بد آنكه در علم ازل‌

رفته از وى ختم بر كفر و دغل‌

هان مدان بيگار تكليفان عام‌

هان مدان ضايع رسالات و پيام‌