كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٢٩٣ - آدم
ماندن در باغ عدن را به آنان نداد و آن دو را فرمان خروج از آن مكان داد.
و به ايشان گفت كه بسبب عمل خود زمين را ناپاك كرديد و از اين نظر تا پايان عمر برنج اندر خواهيد بود و با مشقت و بعرق پيشانى نان خواهيد خورد تا هنگامى كه به خاك باز گرديد، زيرا سرشت شما از خاك است و عاقبت به خاك باز خواهيد گشت!، فرزندان شما هم چنين سرنوشتى دارا خواهند بود[١].
و نيز آنان را از فتنه و دشمنى شيطان آگاه ساخت و فرمود كه زنهار فريب شيطان را مخوريد!.
و سپس خداى تعالى راه و رسم زندگانى در زمين را بآدم آموخت و و ايشان را گفت كه در اين مرحلهى جديد زندگانى دو راه در پيش داريد يكى راه هدايت و ديگرى راه ضلال، و آنان كه پيروى كردند راه هدايت را بر آنان هرگز از وسوسهى شيطان بيمى نيست ليكن آنان كه راه ضلال را پيمودند اهل آتش و عذاب جاويدان خواهند بود.
قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْها جَمِيعاً فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً فَمَنْ تَبِعَ هُدايَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ.
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ[٢].
«گفتيم فروشويد از آن همگى! پس اگر آيد بشما از من هدايتى آنكه پيروى كرد هدايت مرا، پس نيست بيمى برايشان و نه ايشان اندوهناك شوند. و آنان كه كافر شدند و تكذيب كردند به آيتهاى ما، آنان اهل آتشند و در آن جاودانند!»
شيخ نجم الدين رازى در كتاب مرصاد العباد در مورد اخراج آدم و حوا از بهشت مىگويد:
آدم چون در جمال حوا نگريست، بشاهد بازى در آمد و صفت شهوت غالب شد، انس حضرت نقصان پذيرفت، چون ابتلاء شجره در ميان آمد، ابليس او را فريفت. در حال غيرت حق تافتن آورد
[١]- اقتباس از سفر پيدايش، باب سوم.
[٢]- سورهى بقره، آيه ٣٦ و ٣٧