كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٩٨ - در رموز اسم اعظم

گوهر از كان عمل بنمودم‌

پرده از چهره او بگشودم‌

مزد مردى كه از اين معدن خاص‌

گوهرش را چو بيابد بخواص‌

عمل خير به بنياد كند

از (بهائى) بدعا ياد كند

غرض اينست كه ارباب طلب‌

نبرند از پى مقصود تعب‌

اين قواعد چو سراسر خوانند

بهر ما فاتحه‌يى بر خوانند

چون از اين اسم بيابند اثر

نروند از ره انصاف بدر

اى كه خواهى بودت عقل و عمل‌

تا شود مشكل از اين علمت حل‌

گوش جان باز كن و ديده دل‌

تا كنم بهر تو حل اين مشكل‌

گر ترا ميل بتقرير من است‌

برگشا گوش كه وقت سخن است‌

سخنم گوهر گوش دل كن‌

گوهر گوش خرد حاصل كن‌

اگر از علم ولى اللهى‌[١]

بى‌تعلم سبقى مى‌خواهى‌

بهر طلاب از اين نسخه ژرف‌

كاملان راست در او چند شگرف‌

من از اين طايفه دارم سبقى‌

خوانده‌ام در بر ايشان ورقى‌

در رموزات كه فكرم جلى است‌

از عطاهاى نبى و ولى است‌

هست در مصحف ما بعد سه ميم‌

در ميانهاى سور در حاميم‌

عددش با سور قرآنى‌

متساوى است اگر مى‌دانى‌

هشت حرف است بترتيب و نظام‌

بسط حرفيش چهل گشته تمام‌

نقطه‌اش‌[٢] نوزده از روى جمل‌

هست چون مدخل باسط بعمل‌

اولش‌[٣] ميم و چهارم لام است‌

سيمش شهره در اين ايام است‌

طا بود آخر شش حرف در او

گوش دل باز كنى گر نيكو

در سه جا مصدر اسمش دال است‌

در سر آيه‌يى از انفال است‌