كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٣٢١ - مهدى

وى در سال ٦٠٢ هجرى قمرى در شهر بلخ متولد گرديد، در چهارده سالگى پدر وى به علت رنجشى كه سلطان محمد خوارزمشاه حاصل كرده بود بعزم زيارت خانه‌ى خدا با خاندان خود از بلخ مهاجرت كرد و در نيشابور به زيارت شيخ فريد الدين عطار عارف مشهور قرن هفتم شتافت و جلال الدين را نيز همراه برد، عطار در حق جلال الدين دعا كرد و مثنوى اسرارنامه را بوى هديه نمود.

سپس بهاء الدين ولد از خراسان عازم بغداد شد و در آنجا به مكه رفت و پس از زيارت خانه‌ى خدا قصد شام كرد و مدتها در آنجا اقامت گزيد و سپس بشهر لارنده و بعد به دعوت علاء الدين كيقباد به قونيه رفت و بارشاد خلق پرداخت تا آنكه در سال ٦٢٨ هجرى قمرى از جهان رفت.

پس از وى جلا الدين در سن ٢٤ سالگى بجاى پدر نشست و بارشاد مردم همت گماشت تا اينكه در سال ٦٤٢ هجرى قمرى به شمس الدين محمد بن ملك‌داد مشهور بشمس تبريزى برخورد و پس از اين ديدار در اثر افادات معنوى شمس، روش مولانا دگرگون شد و بطور كلى زندگانى مولانا پس از ملاقات شمس تقريبا وقف سرودن شعر و ارشاد خلق گرديد.

از آثار منظوم او كتاب مثنوى و ديوان غزليات و مجموعه رباعيات مى‌باشد و نيز تأليفات منثور او عبارتند از كتاب فيه ما فيه و مجالس سبعه و مكتوبات كه از آثار جاودانى ادبيات و زبان فارسى بشمار مى‌آيند.

مولانا در سال ٦٧٢ هجرى قمرى بعالم باقى شتافت.

*** مهدى-

حضرت قائم صاحب الزمان صلى اللّه عليه و آله دوازدهمين پيشواى شيعيان است.

نام آن حضرت محمد و كنيه‌اش ابو القاسم و لقبش مهدى مى‌باشد.

پدر بزرگوار آن امام حضرت امام حسن عسكرى يازدهمين پيشواى شيعيان بود.

ولادت آن امام در نيمه‌ى شعبان سال ٢٥٤ هجرى قمرى رويداد و آن حضرت از بدو تولد بواسطه‌ى رهائى از توطئه‌ى بنى عباس غائب گرديد و در حدود هفتاد سال به‌وسيله‌ى نواب خاص توقيعاتى صادر مى‌فرمود و نواب آن توقيعات را به شيعيان‌