كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٣٠١ - باقر علم

هجرى قمرى ذكر كرده است.

و ابن شهرآشوب در كتاب مناقب، تاريخ تولد آن امام را سوم صفر ٥٧ هجرى قمرى مذكور داشته.

و صاحب كتاب تذكرة الائمه، تاريخ ولادت آن حضرت را پنجم رجب سال ٥٧ هجرى قمرى نوشته است.

و صاحب كتاب روضة الصفا ولادت آن امام را پنجم رجب سال ٥٧ هجرى قمرى ذكر كرده است.

و شيخ مفيد در كتاب ارشاد تاريخ ولادت آن حضرت را سال ٥٧ هجرى قمرى نوشته است.

و بطور كلى آنچه از اين اخبار مستفاد مى‌گردد اينست كه ولادت آن حضرت در ماه صفر يا ماه رجب سال ٥٧ هجرى قمرى در مدينه روى داده است.

و وفات آن امام، بقول شيخ كلينى در كتاب اصول كافى و شيخ مفيد در كتاب ارشاد و ابن شهرآشوب در كتاب مناقب، در سنه ١١٤ هجرى قمرى اتفاق افتاده است.

وى بفرمان هشام بن عبد الملك و به‌وسيله‌ى ابراهيم بن وليد بن يزيد بن عبد الملك بقتل رسيد.

و قبر شريف آن حضرت در بقيع در قبه‌ى عباس بن عبد الملك در جنب قبر پدر بزرگوار و عم ارجمندش امام حسن ٧، واقع است.

حضرت امام محمد باقر ٧ داراى اخلاقى حميده و فضائل ستوده و طبعى بلند و مقامى ارجمند بود و در علم دين و قرآن و سنت و آثار فنون و آداب، يگانه‌ى زمان خود بود و ميان اهل فضل و دانش مرتبه‌اى عالى و جايگاهى رفيع داشت.

وى «بر همه‌ى برادران بلكه بر جمله‌ى جهانيان در تمامت اوصاف و مراتب و مقامات برترى و بزرگترى و مزيت داشت و نزد خاصه و عامه در عظمت قدر و رفعت پايه بر همگان پيشى بودش و به‌آن ميزان و مقدار علم دين و آثار و سنت و علم قرآن و سيرت و فنون آداب كه از آن حضرت جلوه‌ى ظهور گرفت از احدى از آحاد اناس بروز ننمود، و علم و فضل او به درجه‌يى بود كه بر جمله‌ى جهانيان برترى داشت و وجود مباركش‌