كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٣١٥ - على بن ابى طالب

ابو عبد الله و لقبش صادق مى‌باشد.

پدر بزرگوارشان حضرت امام محمد باقر ٧ پنجمين پيشواى شيعيان بود.

ولادت آن امام روز هفدهم ربيع الاول سال ٨٣ هجرى قمرى و وفات آن حضرت در نيمه شوال سال ١٤٨ هجرى قمرى در سن شصت و پنج سالگى واقع شده و مدفن آن امام در بقيع مى‌باشد.

حضرت امام جعفر صادق (ع) در دانش و بينش مقامى والا و مرتبه‌يى بلند داشت و بيشتر عمر آن حضرت در نشر علم و تهذيب اخلاق مردم و بيان احكام اسلام صرف گرديد.

آن حضرت دانشمندترين مردم زمان خود بوده و علماء بزرك از اطراف و اكناف عالم اسلام براى تكميل اطلاعات خود بمحضرش رو مى‌آوردند.

حضرت صادق ٧ با آن همه علم و دانش و فضيلت بسيار متواضع و فروتن و در نيكى اخلاق مورد ستايش دوست و دشمن بود.

زبانى خوش و طبعى ملايم داشت و در گفتگوى خشم نمى‌گرفت.

*** على بن ابى طالب-

حضرت على بن ابى طالب ٧ نخستين پيشواى شيعيان مى‌باشد.

نام آن حضرت على و كنيه‌اش ابو الحسن و لقبش مرتضى است.

ولادت آن حضرت در سيزدهم رجب سال ٢٣ قبل از هجرت و شهادت آن امام روز بيست و يك يا هفدهم رمضان سال ٤٠ هجرى در سن شصت و سه سالگى در مسجد كوفه واقع شده و مدفن آن حضرت در نجف مى‌باشد.

على ٧ نخستين مردى است كه به پيامبر اسلام ايمان آورد.

وى پيوسته ملازم رسول خدا بود و در اجراى دستورات آن حضرت هرگز تأمل و تعلل ننمود.

على بن ابى طالب نه تنها در شجاعت و دلاورى گزيده‌ترين افراد صحابه بود، بلكه در همه‌ى فضائل بر مهاجرين و انصار برترى داشت.

از نظر دانش همين بس كه بگوئيم پيامبر اسلام درباره‌ى وى فرموده است كه انا مدينة العلم و على بابها