كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٥٧ - درد اشتياق

دو دست دعا را برآور به زارى‌

همى‌گو بصد عجز و صد خواستارى‌

الهى به خورشيد اوج هدايت‌

الهى الهى بشاه ولايت‌

الهى به زهرا! الهى بسبطين‌

كه مى‌خواندشان مصطفى قرة العين‌

الهى بسجاد آن معدن علم‌

الهى بباقر شه كشور حلم‌

الهى بصادق امام اعاظم‌

الهى باعزاز موسى كاظم‌

الهى بشاه رضا قائد دين‌

بحق تقى خسرو ملك تمكين‌

الهى بحق نقى شاه عسكر

بدان عسكرى كز ملك داشت لشكر

الهى به مهدى كه سالار دين است‌

شه پيشوايان اهل يقين است‌

كه بر حال زار بهائى عاصى‌

سر دفتر اهل جرم و معاصى‌

كه در دام نفس و هوا اوفتاده‌

بلهو و لعب عمر بر باد داده‌

ببخشا و از چاه حرمان برآرش‌

به بازار محشر مكن شرمسارش‌

برون آرش از خجلت روسياهى‌

الهى الهى الهى الهى!

اى نسيم صبح خوش‌بو مى‌رسى‌

از كدامين منزل و كو مى‌رسى‌

مى‌فزايد از تو جانها را طرب‌

تو مگر مى‌آئى از ملك عرب‌

تازه گرديد از تو جان مبتلا

تو مگر كردى گذر از كربلا

مى‌رسد از تو نويد لا تخف‌

مى‌رسى گويا ز درگاه نجف‌

بارگاه مرقد سلطان دين‌

حيدر صفدر امير المؤمنين‌

حوض كوثر جرعه از جام او

عالم و آدم فداى نام او

يا رب اميد بهائى را برار

تا كند پيش سكانش جان نثار

روح بخشى اى نسيم صبحدم‌

خود مگر مى‌آئى از ملك عجم‌

تازه گرديد از تو درد اشتياق‌

مى‌رسى گويا ز اقليم عراق‌

مرده صدساله يابد از تو جان‌

تو مگر كردى گذر بر اصفهان‌