كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٢٨٩ - آدم

از گلوى او جارى گرديد.

از آن زمان سنت قربانى جارى شد و مسلمانان نيز هر سال در آن سنت شركت مى‌كنند تا ماجراى اسماعيل را به ياد آرند و لطف خداى را سپاس گزارند.

پس از اين جريان، ابراهيم فرزند خود را وداع گفت و بديار خود بازگشت و بعدها گاهگاهى به ديدار وى مى‌رفت، تا اينكه بفرمان حق مأمور بناى كعبه در محل اقامت فرزند خود گشت و با كمك اسماعيل بناى آن خانه را كه جايگاه فرشتگان و قبله‌ى موحدين جهان و شمع فروزان مجمع خداپرستان است به پايان برد.

ابراهيم پس از صد و هفتاد و پنج سال زندگانى پرافتخار، بسراى جاودانى شتافت، و اسماعيل و اسحاق او را در باغ عفرون بن صرصر كنار آرامگاه ساره به خاك سپردند و مدفن او اكنون شهر خليل نام دارد.

سَلامٌ عَلى‌ إِبْراهِيمَ‌[١] «درود پروردگار بر ابراهيم باد!».

*** آدم-

خداوند بزرگ ابتدا زمين را در مدت دو روز بيافريد و در آن كوههاى استوار قرار داد.[٢]

و چون زمين باير بود از آب هر چيز را حيات بخشيد[٣] و در مدت چهار روز خوردنى‌ها و نيازمندى‌هاى سكنه‌ى آن را تقدير كرد[٤] و بعد از آن آسمان را از ماده‌يى دودى شكل ايجاد كرد و در آن نيرها را قرار داد تا بر زمين روشنائى دهند.[٥]

خداوند در آسمان دو نير بزرگ ايجاد كرد، يكى نير اعظم براى سلطنت روز و ديگرى نير اصغر براى سلطنت شب و نيز ستارگان ديگر آفريد تا بر زمين روشنائى دهند، و سلطنت نمايند بر روز و بر شب؛ و روشنائى را از تاريكى جدا سازند.

و سپس جانورانى در آبها آفريد و

[١]- سوره‌ى صافات، آيه ١٠٩.

[٢]- سوره‌ى فصلت، آيه ٨ و صدر آيه ٩.

[٣]- سوره‌ى انبياء، ذيل آيه ٣١.

[٤]- سوره‌ى فصلت، ذيل آيه ٩.

[٥]- سوره‌ى فصلت، صدر آيه ١٠ و وسط آيه ١١، و سفر پيدايش، باب اول.