كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٣ - فصل حكاية فى بعض الليالى

هل رضوا عنا و مالوا للوفا

ام على الهجر استمروا و الجفا

مرحبا اى پيك فرخ فال ما

مرحبا اى مايه اقبال ما

مرحبا اى عندليب خوش‌نوا

فارغم كردى ز قيد ما سوا

اى نواهاى تو نار مؤصده‌

زد بهر بندم هزار آتشكده‌

مرحبا اى هدهد شهر سبا

مرحبا اى پيك جانان مرحبا

مرحبا اى طوطى شكرشكن‌

قل فقد اذهبت عن قلبى الحزن‌

بازگو از نجد و از ياران نجد

تا در و ديوار را آرى بوجد

بازگو از زمزم و خيف و منا

وارهان دل از غم و جان از عنا

بازگو از مسكن و مأواى ما

بازگو از يار بى‌پرواى ما

آنكه از ما بى‌سبب افشاند دست‌

عهد را ببريد و پيمان را شكست‌

از زبان آن نگار تندخو

از پى تسكين دل حرفى بگو

ياد ايامى كه با ما داشتى‌

گاه خشم از ناز و گاهى آشتى‌

اى خوش آن دوران كه گاهى از كرم‌

در ره مهر و وفا مى‌زد قدم‌

شب كه بودم با هزاران كوه درد

سر به زانوى غمش بنشسته فرد

جان بلب از حسرت گفتار او

دل پر از نوميدى ديدار او

آن قيامت قامت پيمان‌شكن‌

آفت دوران بلاى مرد و زن‌

فتنه‌ى ايام و آشوب جهان‌[١]

خانه‌سوز صد چو من بى‌خانمان‌

از درم ناگه درآمد بى‌حجاب‌

لب‌گزان از رخ برافكنده نقاب‌