كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٣٣٥

*** پنجم- معانى لغات‌

آئين- رسم و عادت، آرايش، زيب و زينت، دستور، روش.

ابرار- نيكان.

ابناء- فرزندان.

ابناء جنس- همنوعان.

ابداع- آفريدن، ايجاد.

ابدال- مردمان شريف، در اصطلاح عرفا اولياء اللّه.

ابطال- پهلوانان.

اثمار- ميوه‌ها.

اجرام- جرم‌ها، كالبدها، كنايه از ستارگان.

اديم- چرم دباغى‌شده، وظيفه و مستمرى، سفره‌ى چرمين.

ارامل- مستمندان.

اسطرلاب- آلتى است پهن و مدور كه بيشتر از برنج سازند و بدان ارتفاع آفتاب و ستارگان گيرند.

استقصاء- پژوهش عميق.

استطلاع- كسب اطلاع، آگاهى جستن.

اشاعت- رواج دادن.

اعتاق- آزاد كردن بنده.

آكندن- پر كردن،

الحاح- اصرار و پافشارى كردن.

اليم- دردناك.

التجا- پناه بردن.

امل- آرزو.

ايقان- بيقين دانستن.

بطال. كسى كه بسيار بر باطل است.

بعث- بر انگيختن.

بيختن- غربال كردن.

تأويل- بر گرداندن تفسير و توجيه.

تبرى- بيزارى جستن و بر كنار شدن.

تشنيع- زشت گردانيدن.

تقبيح- زشت شمردن.

تلميذ- شاگرد.

هيد- گستردن و آماده كردن.

تمتع- برخوردارى.

حريت- آزادگى.

حطام- ريزه‌ى كاه، كنايه از مال‌