كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٣٠٨ - حافظ

بطور خلاصه ابن سينا بزرگترين فيلسوف و حكيم ايران است و درباره‌ى او و فلسفه و عقايد وى هر چه تحقيق بعمل آيد كم است.

*** تقى-

حضرت امام محمد تقى ٧ نهمين پيشواى شيعيان مى‌باشد.

نام آن امام محمد و كنيه‌اش ابو جعفر و لقبش تقى و جواد است.

پدر بزرگوارشان حضرت على بن موسى ٧ هشتمين پيشواى شيعيان بود

ولادت با سعادتش در روز پانزدهم رمضان و يا يازدهم رجب سال ١٩٥ هجرى قمرى، و وفات آن حضرت در روز يازدهم و يا آخر ذى‌قعده سال ٢٢٠ هجرى قمرى در سن بيست و پنج سالگى روى داد و مدفن آن بزرگوار در شهر كاظمين نزديك بغداد است.

مأمون خليفه‌ى عباسى پس از وفات حضرت على بن موسى آن حضرت را بخراسان دعوت كرد و مقدمش را گرامى داشت و با وجود اعتراض بزرگان بنى- عباس، دختر خود ام الفضل را بازدواج او در آورد و از اين نظر حضرت تقى در زمان مأمون به عزت و احترام بسيار زيست مى‌نمود، تا اينكه پس از مأمون، معتصم خليفه‌ى عباسى آن مرد بزرگوار را در بغداد زير نظر قرار داد و بنا بر بعضى روايات وى را در سن بيست و پنج سالگى مسموم ساخت،

*** حافظ-

شمس الدين محمد معروف بحافظ شيرازى از مفاخر شعراى غزل سراى ايران است و پس از سعدى نخستين شاعر بزرك فارسى بشمار مى‌رود.

چون قرآن را حفظ داشت وى را حافظ لقب دادند و نيز تخلص او بحافظ از اين نظر است.

ظهورش در زمان شهرياران آل مظفر است و شاه شجاع و شاه مظفر و شاه منصور را در اشعار خود مدح گفته است.

كتاب عمده حافظ همان ديوان يا مجموعه‌ى غزليات اوست كه پس از مرگ او يكى از شاگردانش بنام گلندام آن را جمع و تدوين كرده است.

حافظ بزرگترين شاعر غزلسراى ايران است، اشعار حافظ رنجها و مصائب و شكست‌هاى ايران را نقاشى كرده است، غزل‌هاى او نمودارى‌