كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٣٠٥ - بو على سينا
از آن آثار در امور طبى[١] و بقيه در حكمت[٢] و ادبيات[٣] است.
نظرات فلسفى ابن سينا
بهطورىكه قبلا بيان شد، حكيم كتابى بنام حكمت المشرقيه داشته است كه حاوى آخرين نظرات و آراء شخصى حكيم بوده است و متأسفانه از بين رفته، از كتب ديگر ابن سينا، تنها مىتوان فلسفهى مشائيين يعنى پيروان ارسطو را استفاده كرد و در اين صورت حكيم شارح نظرات ارسطو بوده است، ولى بايد دانست كه اين فيلسوف بزرك نبوغ عجيبى در اين راه بكار برده و مشكلات بسيارى را آسان كرده است و گاهى نظرات مشائيين را اصلاح كرده است،
بطور كلى ابن سينا مىگويد، موجودات دو قسم هستند، اول واجب الوجود كه عدم بر او محال است و علت اول است، دوم ممكن الوجود كه عدم جائز است بر او عارض شود.
و ممكن را مركب از وجود و ماهيت مىداند و ماهيات را بجوهر عرض تقسيم مىكند.
و جوهر را شامل پنج قسمت مىداند كه عبارتند از:
جسم و دو جزء آن هيولى و صورت، و عقل و نفس.
و عرض را شامل نه قسمت مىداند كه عبارتند از:
كم، مانند عدد و سطح و حجم،
كيف، مانند رنك و بو و مزه و حالات نفسانى.
اين، مانند بودن در خيابان.
متى، مانند اينكه بگوئيم حافظ در قرن هشتم هجرى مىزيسته.
اضافه، مانند نسبت پدر به پسر و عكس آن،
وضع، مانند خوابيده، نشسته.
فعل، مانند ساختن بنا خانه را.
انفعال، مانند ساخته شدن خانه.
[١]- مانند رسالهى نبض، رسالهى قلب.
[٢]- مانند رسالهى نفس، رسالهى معراجيه، رسالهى اسرار نبوت، رسالهى جوهر و عرض
[٣]- مانند قصهى سلامان و ابسال.