كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٢٣٩ - حكايت

اى يار من از آن گذشتم و قيمت هم نمى‌خواهم، بد كردم، اگر من بعد از اين مقوله حرف زنم مرد نباشم، مى‌خواهم حالا بدانم كه پوست آن خربزه به اسب دادى و يا به يابو و يا بدور انداختى؟.

آن فقير تاب نياورد، گريبان خود را پاره پاره كرد و رو بصحرا نمود.

اى موش تو نيز در هر حرفى پانصد كلمه از من دليل و نظير خواستى و قبول كردى و باز از سر نو گرفتى و گفتگو مى‌كنى.

موش چون اين نظير را از گربه شنيد سكوت اختيار كرد.

گربه گفت:

اى موش چرا ساكت شده‌يى؟.

موش گفت:

اى شهريار بيش از اين دردسر دادن خوب نيست، اگر شفقت فرمائى تا برويم و صحبت را بوقت ديگر گذرانيم اصلح و بهتر خواهد بود، چرا كه گفته‌اند:

يار باقى صحبت باقى‌

گربه گفت.

بلى بسيار خوب! حالا تو برو به خانه‌ى خود كه ما هم برويم، لكن اى موش مى‌خواهم مرا حلال و آزاد كنى زيرا كه اراده‌ى سفر خراسان دارم و مى‌ترسم كه مبادا اجل دررسد و مرگ امان ندهد كه بار ديگر بصحبت يكديگر برسيم، چرا كه گفته‌اند.

شعر