كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ١٢ - حكايت حكاية العابد الذى قل الصبر لديه فتفوق الكلب عليه

[١] ترككان چون اسب يغما پى كنند

هر چه باشد خود به غارت مى‌برند

ترك ما بر عكس باشد كار او

حيرتى دارم ز كار و بار او

كافرست و غارت دين مى‌كند

من نمى‌دانم چرا اين مى‌كند!

نيست جز تقوى در اين ره‌توشه‌يى‌

نان و حلوا را بهل‌[٢] در گوشه‌يى‌

نان و حلوا چيست؟ جاه و مال تو

باغ و راغ و حشمت و اقبال تو

نان و حلوا چيست؟ اين طول امل‌[٣]

وين غرور نفس و علم بى‌عمل‌

نان و حلوا چيست؟ گويد با تو فاش‌

اين همه سعى تو از بهر معاش‌

نان و حلوا چيست؟ فرزند و زنت‌

اوفتاده همچو غل در گردنت‌

چند باشى بهر اين حلوا و نان‌

زير منت از فلان و از فلان؟

برد اين حلوا و نان آرام تو

شست از لوح توكل نام تو

هيچ بر گوشت نخوردست اى لئيم‌

حرف الرزق على‌[٤] اللّه الكريم‌

رو قناعت پيشه كن در كنج صبر

پند بپذير[٥] از سگ آن پير گبر

عابدى در كوه لبنان بد مقيم‌

در بن غارى چو اصحاب الرقيم‌

روى دل از غير حق برتافته‌

گنج عزت را ز عزلت يافته‌

روزها مى‌بود مشغول صيام‌[٦] قرض نانى مى‌رسيدش وقت شام‌

نصف آن شامش بدى نصفى سحور

وز قناعت داشت در دل صد سرور