ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٧١ - شرحها

اختلاف نمى‌كند، زيرا در صورتى كه مرجع حكم خدا باشد خدا در واقع جز يك حكم ندارد و چطور است كه شما در يك مورد احكام مختلفه بيان مى‌كنيد و به ناچار يكى از آنها مخالف حكم واقعى خدا است و اين سبب هلاك خودتان و هلاك كردن مردم است.

و بايد متوجه بود كه اين مناظره ميان ابن عباس و امام باقر (ع) بايد در زمان كودكى امام باقر (ع) باشد در زمان حيات پدر آن حضرت زيرا ولادت امام باقر سال ٥٧ است و وفات ابن عباس سال ٦٨ و سن امام در زمان وفات او بيش از ١١ سال نبوده. ميان اماميه خلافى نيست كه شب قدر و فضيلت آن بعد از پيغمبر باقى است تا انقراض جهان و در هر شب قدر هم نزول ملائكه با روح ادامه دارد و اكثر عامه هم بر همين عقيده‌اند و مخالف آنها كم است كه گفته‌اند مخصوص به زمان خود پيغمبر بوده و برداشته شده است. مجلسى (ره)- پس از نقل خواب پيغمبر و اخبار آن حضرت از اينكه بنى اميه هزار ماه حكومت فرعونى كنند- گويد: در اينكه شب قدر بهتر از هزار ماه حكومت بنى اميه است چند وجه گفته‌اند:

١- خدا فضل شب قدر را در دوران حكومت آنها از همه كس سلب كرده جز خاندان معصومين (ع).

٢- فضل آن را از خصوص بنى اميه سلب كرده زيرا عبادات آنها درست نيست.

٣- مقصود همان بيان مدت سلطنت آنها است نه بيان سلب شب قدر.

٤- مقصود اين است كه ثوابى را كه خدا به عبادت شب قدر مى دهد از سلطنت هزار ماه بنى اميه بهتر است.

قوله: «تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ‌» در معنى روح اختلاف است:

١- از ابن عباس روايت شده كه مقصود جبرئيل است و اكثر مفسرين‌