ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣١٧ - باب جهات علوم ائمه(ع)

دانش ما از سه سوى است، گذشته، آينده و آنچه پديد مى‌شود، اما راجع به گذشته براى ما تفسير شده و اما راجع به آينده نوشته شده و اما آنچه پديد گردد گاهى در دل افتد و گاهى در گوش اثر كند، و اين بهترين دانش ما است و در عين حال بعد از پيغمبر ما پيغمبرى نيست.

٢- حارث بن مغيره گويد: به امام صادق (ع) گفتم: به من خبر ده از علم عالم از شما ائمه (ع)؟ فرمود: از رسول خدا (ص) و على (ع) به ارث رسيده، گويد: براى ما باز گويند كه به شما الهام مى‌شود يا در گوش شما گويند؟

فرمود: يا از اين راه به دست آيد.

٣- مفضل بن عمر گويد: به ابو الحسن (ع) گفتم: از امام صادق (ع) براى ما روايت شده است كه فرموده: علم ما يا راجع به گذشته است و يا ثبت شده است و يا انداختن در دل و اثر كردن در گوش است، فرمود: راجع به گذشته يعنى آنچه در امور پيشين مى‌دانيم و ثبت شده، يعنى آنچه بيايد و اما انداختن در دل: الهام است، و اثر كردن در گوش: از امر فرشته است.