ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٨١ - باب در امر غيبت امام عصر(ع)

بستر خود بميرد تا خدا براى امامت پسر بچه‌اى از ما را برانگيزد كه زايش و پايش او نهان است و نسب نژادش روشن.

٢٦- عبد الله بن عطا گويد: به امام باقر (ع) گفتم: در حقيقت شيعيان شما در عراق بسيارند و به خدا در خاندان خودت مانندى ندارى چطور خروج نمى‌كنى؟ گويد: فرمود: اى عبد الله بن عطا تو گوش خود را به اختيار احمق‌ها نهادى؟ آرى به خدا من صاحب الامر شما نيستم، گفتم: پس صاحب الامر ما كيست؟

فرمود: امامى را در نظر بگيريد كه زايش او از مردم نهان باشد، او صاحب الامر شما است حقيقت مطلب اين است كه از ما ائمه كسى نيست كه انگشت نما شود و ميان دهان مردم بيفتد جز آن كه دق مرگ شود يا به ناحق بميرد.

٢٧- از امام صادق (ع) كه فرمود: قائم (ع) قيام كند و براى احدى در گردن او عهد و قرار و بيعتى نباشد.

٢٨- منصور از قول كسى كه نام او را برده است از امام صادق (ع) گويد: گفتم: وقتى كه در بامداد و پسين، امامى نبينم كه به او اقتداء كنم پس چه كنم؟ فرمود: آن را كه بايد دوست بدارى دوست دار و آن را كه بايد دشمن بدارى دشمن دار تا خدا عز و جل او را ظاهر كند.

٢٩- زراره بن اعين گويد: امام صادق (ع) فرمود: آن پسر