ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٠٣ - باب در اينكه ائمه مىدانند كى مىميرند و نميرند جز به اختيار خود

كشته مى‌شود و محلى كه در آن كشته مى‌شود و محلى كه در آن ضربت مى‌خورد مى‌دانست و خودش فرمود چون شيون مرغابيان را در خانه شنيد: «شيون‌كنانند كه نوحه گران به دنبال آنهايند» و ام كلثوم به او عرض كرد: كاش امشب در خانه نماز مى‌خواندى و دستور مى‌دادى ديگرى در مسجد به جاى شما براى مردم نماز بخواند و از او نپذيرفت و در آن شب بى‌اسلحه بسيار در بيرون منزل رفت و آمد مى‌كرد و مى‌دانست كه ابن ملجم با شمشير قاتل او است، و تعرض آن حضرت براى چنين واقعه‌اى خودش به نظر نمى آيد، (جائز به نظر نمى‌آيد خ ل)، امام در پاسخ او فرمود: همه اينها درست است ولى خودش اختيار كرد كه در آن شب تقديرات خدا عز و جل مجرى شود.

٥- ابو الحسن موسى (ع) فرمود: به راستى خدا عز و جل بر شيعه خشم كرد و مرا مخير كرد يا خود فدا شوم يا شيعه، بخدا من با دادن جانم آنها را حفظ كردم.

٦- مسافر گويد امام رضا (ع) به او فرمود: اى مسافر در اين قنات (كاريز) ماهيانى است؟ گفتم آرى قربانت، فرمود من ديشب رسول خدا (ص) را در خواب ديدم، مى‌فرمود: اى على آنچه نزد ما است براى تو بهتر است.

٧- امام صادق (ع) فرمود: همان روز كه پدرم در گذشت، من خدمت او بودم و به من در باره غسل و كفن و وارد كردن در گور سفارشها كرد من گفتم پدر جان از روزى كه دردمند شدى من‌