ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٧٢

شيخ امين الدين طبرسى قدس سره در اعلام الورى بعد از نقل اخبار در نص بر ١٢ امام و بر امام قائم (ع) به خصوص به اين لفظ گفته است:

آنچه از نصوص ما ثبت كرديم به امت قائم (ع) دلالت دارند بر سه وجه:

١- اخبار نص بر دوازده امام.

٢- اخبار نص صادر از پدرش به خصوص.

٣- اخبار نص بر غيبت او و صفت مخصوص آن و وقوع آن در موقع نامبرده بدون اختلاف و كم بود و ممكن نيست جمعى دروغى بتراشند از حادثه آينده‌اى و آن حادثه طبق آن واقع شود و چون اخبار غيبت پيش از زمان حضرت حجت بلكه زمان پدر و جدش شيوع داشته تا آنكه كيسانيه در امامت ابن الحنفيه و ناووسيه در امامت ابى عبد اللَّه و ممطوره در توقف بر امامت امام كاظم (ع) بدان تمسك كرده‌اند و محدثين شيعه از ايام امام باقر و صادق (ع) آنها را در اصول مؤلفه خود آورده‌اند و از پيغمبر و از هر كدام ائمه به ترتيب نقل كرده‌اند پس عقيده به امامت صاحب الزمان درست است چون اين صفت در او است و غيبت و دلائل امامت با او است و احدى را نرسد كه آن را منكر شود.

يكى از موثقين محدثين و مصنفين شيعه حسن بن محبوب زراد است و او است كه كتاب مشيخه را نوشته كه در اصول شيعه از كتاب مزنى و امثال او معروف‌تر است و بيش از صد سال بر غيبت امام مقدم است و برخى اخبار غيبت امام را در آن درج كرده است كه ما در اينجا وارد كرديم و اين اخبار پيش بر واقع تطبيق شده و مضمون آن بى‌اختلاف واقع شده است ... الخ. «فَإِذا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ» مفسرين گفته‌اند يعنى در صور دميده شود، از نقر به معنى آواز كردن و اصل آن كوبيدن است كه باعث آواز