ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٥٦

٥- اين مِهر و دوستى نسبت به يك ديگر در آخرت باشد.

و مؤيد تفسير اول است آنچه از امير المؤمنين روايت شده كه فرمود اگر من با شمشير، بينى مؤمن را بِبُرم تا با من دشمن شود، نشود، و اگر همه دنيا را به كامِ منافق بى‌ايمان بريزم كه مرا دوست دارد، ندارد، زيرا از زبان پيغمبر است كه به او فرمود: هيچ مؤمن تو را دشمن ندارد و هيچ منافق تو را دوست ندارد. از مجلسى (ره)- ضمير يضعه- راجع است به هر دو ثلث و مقصود تصرف در درآمد آنها است به فروش و بخشش و واگذارى بنا بر اين كه اين مقدار حق التوليه باشد و ممكن است مقصود اختيار فروش و تصرف در اصل آن باشد به اعتبار اين كه از اموال راجع به امام بوده و نام صدقه را از راه تقيه بر آنها نهاده يا بنا بر جواز بيع وقف در بعضى صور. از مجلسى (ره)- لا يزوج بناتى- شايد اين جمله براى جلوگيرى از شوهر دادن برادران بوده است، نظر به قانون فقه عامه كه برادر را ولى شرعى خواهر مى‌دانند، و منظور اين است كه دخترها را بى‌رضايت آنها به شوهر ندهند، و امام رضا البته رعايت رضايت آنها را مى‌نمود يا به حساب اينكه امام ولايت بر هر كسى دارد و بر خود او هم مقدم است و حمل آن بر تزويج صغار از راه ولايت كه به وصيت به او واگذار شده بعيد است.

الاسفل- صفت (كتابى) است و اينجا دو وصيت نامه بوده كه سفلى را بسته و مُهر كرده، و عليا را روى آن تا كرده، قوله- لأخبرتك بشي‌ء- يعنى ادعاى امات و خلافت و غرضش ترساندن امام رضا و تحريك دشمنان او بوده است بر ضد آن حضرت و توطئه براى او. از مجلسى (ره)- مع الامكان بالامس منك- دلالت دارد كه روز گذشته هم كار زشتى از او صادر شده. از مجلسى (ره)- مراد از طاغيه و سركش، مهدى عباسى‌