ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٣٧ - باب در اينكه ائمه(ع) همان مردم مورد حسدند كه خدا عز و جل در كتاب خود ياد كرده است

حدود خود را به او زنده داشت، آن امام بحق هم هنگام سرگردانى نادانها و به گمگاه كشيدن جدالچيان عدل و راستى را با نور درخشان و درمان سودمند بر پا داشت بوسيله نسخه‌هاى مؤثر و پيروزمند و بيان روشن از هر سو به همان روشى كه پدران راستگوى وى (ع) رفته بودند كسى حق چنين عالمى را ناديده نگيرد جز بدبخت و منكر او نشود جز گمراه سر سخت و به روى كارشكنى نكند جز دلير بر خدا جل و علا.

باب در اينكه ائمه (ع) همان مردم مورد حسدند كه خدا عز و جل در كتاب خود ياد كرده است‌

١- بريد عجلى گويد: از امام باقر (ع) تفسير قول خداى عز و جل را (٦١ سوره نساء): «اطاعت كنيد از خدا و اطاعت كنيد رسول و صاحب الأمرهاى از خود را- بر خود را-» پرسيدم، جوابش اين بود كه (٥٥ سوره نساء): «آيا نگاه نكنى به آن كسانى كه بهره‌اى از كتاب به آنها داده شد و (متأسفانه) به جبت و طاغوت مى‌گروند و مى گويند در باره آن كسانى كه كافرند، اينان راهبرترند از مسلمانان كه ايمان آورند» اين مردم در باره پيشوايان ضلالت و دلالان دوزخ مى‌گويند كه راهبترند از خاندان محمد (ص)، «آنهايند كسانى كه خداوند لعنتشان كرده و هر كه را خدا لعنت كرد ديگر يارى برايش نيابى، يا بلكه آنها بهره‌اى از ملك ندارند»- مقصود امامت و خلافت است- «در اين گاه نقيرى به‌