ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٠٥ - باب در اينكه ائمه(ع) نور خدا عز و جل هستند

مى‌نمايد و طيبات را بر آنان حلال و پليدى‌ها را بر آنان حرام مى‌كند» تا آنجا كه مى‌فرمايد: «و پيروى كردند نورى را كه با او فرود آمده است همانها رستگارانند» فرمود: نور در اينجا على امير المؤمنين و ائمه عليهم السلام‌اند.

٣- ابى الجارود گويد: به امام باقر (ع) گفتم: محققاً خدا به اهل كتاب خير فراوانى داده، فرمود: آن خير فراوان چيست؟ گفتم:

همين كه خدا خودش فرموده (٥٤ و ٥٥ سوره قصص): «آن كسانى كه پيش از آن به آنها كتاب عطا كرديم هم ايشان بدان كتاب مى‌گروند» تا اينكه فرمايد: «به آنان دو بار اجر داده شود بواسطه صبرى كه كردند» گويد: فرمود: خدا به شما هم داده چنان كه به آنها عطا كرده، سپس تلاوت فرمود (٢٩ سوره حديد): «ايا آنچنان كسانى كه گرويديد، از خدا بپرهيزيد و به رسولش بگرويد تا دو بهره از رحمت خود به شما عطا كند و براى شما نورى بگمارد كه در پرتو آن راه برويد، يعنى امامى كه بدو اقتداء كنيد».

٤- ابى خالد كابلى گويد: از امام باقر (ع) پرسيدم از قول خدا تعالى (٨ سوره تغابن): «بگرويد به خدا و رسولش و نورى كه فرو فرستاديم».

فرمود: اى ابا خالد، به خدا آن نور ائمه (ع) هستند، اى ابا خالد به خدا نور امام در دل مؤمنان تابنده‌تر است از پرتو خورشيد در روز تابان و هم ائمه‌اند كه دل مؤمنان را نورانى كنند و خدا نور آنان را از هر دلى خواهد محجوب سازد و دل آنها تاريك بماند و ظلمت آن را فرو گيرد.