ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٢٦

ما دارد، نه نثر و نه نظم، و در آيه (٥٢ سوره شورى) روح به معنى همان قرآن است و خداى سبحان فرمود: اى محمد بگو روحى كه قرآن است از امر پروردگار من است و آن را دليل نبوت من فرو فرستاده و كار بشر نيست و در امكان بشر نيست، و بنا بر اين جواب صريح داده شده است. از مجلسى (ره)- مفسّران گفته‌اند چون پيغمبر آنها را از هلاكت بيم مى‌داد، مانند روز بدر، يا به قيامت مى‌ترسانيد، از روى مسخره و تكذيب فوريت آن را مى‌خواستند و مى‌گفتند در اين صورت بُتهاى ما ما را نجات مى دهند و خدا به آنها پاسخ داد و فرمود: ( (أَتى‌ أَمْرُ اللَّهِ‌)) يعنى محققاً واقع خواهد شد، شتاب نكنيد. از طبرسى- ذريه، شامل صغير و كبير هر دو است، زيرا كبار با پدران هم عقيده شوند و صغار در اسلام تابع آنهايند.

زاذان از على (ع) روايت كرده كه مؤمنان با اولادشان در بهشت باشند، سپس اين آيه را خواند ... إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ‌ الخ از طبرسى- در اين آيه چند قول است:

١- شامل هر امانتى است، امانات خدا امر و نهى او است و امانات بنده‌ها سپرده‌هاى آنها است به يك ديگر- از ابن عباس و ديگران، و از امام باقر و امام صادق (ع) روايت شده است.

٢- مقصود از آن واليان امور و پيشوايان و زعما هستند كه خدا به آنها دستور داده رعيت كه امانت خدا است در دست آنها رعايت كنند و آنها را به دين و شريعت وادارند.

و امام باقر فرمود: اداى نماز و روزه و زكاة و حج هم از اداى امانت است.

اينكه خطاب به پيغمبر است براى رد كليد خانه كعبه به عثمان بن ابى طلحه كه در روز فتح از او باز گرفته بود و مقصود اين است كه آن را به عباس رد كند. از مجلسى (ره)- استرآبادى (ره) گفته في ايديكم- يعنى آنچه نوشته است‌