ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٤٤

مشمولِ آيه دانسته و جمعى هم آن را مخصوص به على (ع) و فاطمه و حسن و حسين و زوجات دانسته‌اند، ولى عموم شيعه اماميه و بسيارى از جمهور مسلمين گويند: در باره خصوص على و فاطمه و حسن و حسين (ع) نازل شده و ديگرى با آنها شريك نيست و دليل بر آن اخبار مخالفان:

١- مسلم در صحيح خود و ابن اثير در جامع الاصول از عايشه روايت كرده‌اند كه بامدادى پيغمبر بيرون آمد و پتوى ريشه‌دار سياهى بر دوش داشت، پس حسن بن على (ع) آمد و او را زير پتو برد، و حسين آمد و او را هم زير آن كرد، و فاطمه (ع) آمد و او را هم وارد كرد، و على (ع) آمد و او را هم وارد كرد، و سپس فرمود: ( (خدا مى‌خواهد پليدى را از شما اهل بيت بزدايد و شما را خوب پاك كند)).

طرائف آن را به وسيله بخارى از عايشه نقل كرده و از جمع بين الصحيحين مسلم و از حديث الرابع و الستين از افراد مسلم به دو طريق از صحيح ابى داود در مناقب حسين (ع) و جاى ديگر.

٢- ترمذى در صحيح خود و جامع الاصول، در همان جا از ام سلمه كه گفت اين آيه در خانه او نازل شد: ( (إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً)) گفت: من بر در نشسته بودم گفتم: يا رسول الله من از اهل بيت نيستم؟ فرمود: تو به خوبى مى‌گرائى، تو از زنان رسول خدائى، گويد: در خانه، رسول خدا بود و على و فاطمه و حسن و حسين (ع).

٣- ابن عبد البر در استيعاب گفته: چون اين آيه نازل شد، ( (إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ‌)) الخ، رسول خدا على و فاطمه و حسن و حسين (ع) را در خانه ام سلمه دعوت كرد و فرمود: بار خدايا اينها اهل بيت منند، پليدى را از آنان ببر و خوب پاكشان كن. از مجلسى (ره)- در اكثر روايات خاصه و عامه تصدق به انگشتر ذكر شده و در اين روايت حُلّه ذكر شده، و آن به ضم اول: ازار است و رداء با هم، در كتاب مغرب چنين گفته و جمع ميان آنها به اين است كه‌