ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٢١ - باب تفويض در امر دين به رسول خدا(ص) و ائمه(ع)

باب تفويض در امر دين به رسول خدا (ص) و ائمه (ع)

١- ابى اسحاق نحوى گويد: خدمت امام صادق (ع) بودم شنيدم مى‌فرمود: به راستى خدا عز و جل پيغمبرش را به دوستى خود پروريد و فرمود (٤ سوره قلم): «و به راستى كه تو داراى خلق عظيمى» سپس امر را بدو واگذارد و فرمود (٧ سوره حشر): «آنچه را رسول (ص) به شما داد بگيريد و آنچه را بر شما غدقن كرد وانهيد» و باز خدا فرمود (٨٠ سوره نساء): «هر كه از رسول خدا فرمان برد از خدا فرمان برده است» گويد: سپس امام (ع) فرمود كه: پيغمبر خدا كار را به على (ع) واگذارد و او را امين دانست، شما شيعه اين حقيقت را قبول كرديد و مردم ديگر منكر شدند، به خدا ما دوست داريم كه به همراه ما سخن گوئيد و به همراه ما خموشى گيريد و ما ميان شما و خدا عز و جل واسطه‌ايم و هم مسئول، خدا براى احدى در مخالفت امر ما خيرى مقرر نكرده است.

٢- موسى بن أشيم گويد: من نزد امام صادق (ع) بودم مردى از آن حضرت يك آيه قرآن پرسيد و به او جواب داد