ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٨٣ - باب در امر غيبت امام عصر(ع)

بچه به ناچار بايد غيبت كند، گفتم: براى چه؟ فرمود: مى‌ترسد و با دستش اشاره به شكمش كرد، فرمود: او است منتظر و او است كه مردم در زايش او شك دارند، برخى گويند در شكم مادر است (يعنى موقع وفات پدرش)، برخى گويند پدرش مرده و جانشينى ندارد، برخى گويند دو سال پيش از مرگ پدرش زائيده شده.

زراره گويد: پس من گفتم: اگر من به اين زمان برسم چه دستورى به من مى‌دهى؟ فرمود: به درگاه خدا اين دعا را بخوان:

«خدايا خود را به من بشناسان، زيرا اگر تو خود را به من نشناسانى من تو را نشناسم، بار خدايا پيغمبرت را به من بشناسان، زيرا اگر تو پيغمبر خود را به من نشناسانى من هرگز او را نشناسم، بار خدايا حجت خود را به من بشناسان، زيرا اگر تو حجت را به من نشناسانى من از دينم گمراه شوم».

احمد بن هلال (دوم راوى اين حديث) گويد: من ٥٦ سال است كه اين حديث را شنيده‌ام.

٣٠- مفضل بن عمر از امام صادق (ع) در تفسير قول خدا عز و جل (٨ سوره مدثر): «چون دميده شود در صور» فرمود: به راستى از ما است يك امام پيروز غائب و چون خدا عز ذكره خواهد امامت او را اظهار كند، نكته‌اى در دل او وارد كند و او ظاهر شود و به امر خدا تبارك و تعالى قيام كند.

٣١- محمد بن فرج گويد:

امام باقر (ع) به من نوشت: