ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٥٨ - شرحها

خرابى مساكن اصلا وارد نيست. از مجلسى (ره):

در اين حديث از آيه شريفه تضمين شده كه مى‌فرمايد (١١٧ سوره اعراف): «به موسى وحى كرديم كه عصاى خود را بيافكن و بناگاه مى‌بلعيد آنچه جادو كرده بودند» بيضاوى گفته يعنى آنچه را تزوير و ظاهر سازى كرده بودند، از" افك" است به معنى نيرنگ و ديگرگون نمودن چيزى و رواست" ما" مصدريه باشد و با فعل معنى مفعول دهد (مى‌بلعيد مزورات آنها را). انتهى.

شايد در مورد قائم مقصود از افك كه عصا آنها را مى‌بلعد قشونها و ساز و برگ جنگ مخالفان باشد و گفته‌اند مقصود كتابها و نشريات آنها است كه به پروردگار خود دروغ و ناحق بسته‌اند. از مجلسى (ره):

گفته شده است كه اكتفاء به يك چشمه در زمان قائم با آنكه در زمان موسى از آن ١٢ چشمه مى‌جوشيد كنايه از اين است كه اصحاب قائم (ع) هيچ اختلافى ندارند. از مجلسى (ره):

لمثل الذى جاءت به الملائكة: يعنى سلاح كه جمله بعد آن را تفسير كند و آن اشاره است به قول خدا سبحانه در داستان طالوت (٢٤٨ سوره بقره): «پيغمبرشان به آنها گفت نشانه سلطنتش اين است كه تابوت براى شما مى‌آيد و در آن دلگرمى و اطمينان باشد از طرف پروردگار شما و بقايائى از آنچه آل موسى و آل هرون بجا گذاردند، در حالى كه فرشته‌ها آن را حمل كنند». در تابوت چند قول است:

١- صندوق توراة بوده كه از چوب شمشاد ساخته شده و با روكش طلا تزئين گرديده بود به اندازه سه ذراع (يك ذراع و نيم در دو ذراع)،