ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٨٦ - شرحها

مجيد آن را بر سه وجه بيان كرده (٥١ سوره شورى): «براى هيچ فرد بشر ميسر نيست كه خدا با او گفتگو كند مگر بوسيله وحى (گفته‌اى در دل اندازد) يا از پشت پرده (آوازى بيافريند و به گوش او رساند) يا رسولى گسيل سازد (از فرشتگان) و به اجازه او وحى خدا را به او رساند» در اينجا رابطه انسان با فرشته بيان شده، رابطه انسان با فرشته بر چهار وجه است:

١- فرشته مجسم گردد و انسان او را ببيند: تجسم فرشته به استفاده از يك مظهر جسمانى است كه از لطيف‌ترين اجسام ديدنى پديدار مى‌شود مثلا از يك جسم غليظ بخارى كه ابر از آن متشكل مى‌گردد، ابرهاى بسيار لطيف بهارى كه گاهى در فضا عيان مى‌شوند، اين نيروئى است كه خدا به نفوس كامله عطا كرده است، اين گونه ارتباط با فرشتگان از هر بشر عادى هم امكان پذير است، كفار هم در مواقع مقتضى فرشتگان را در اين صورت مى‌ديدند، چون قوم لوط كه فرشته‌هاى مأمور عذاب خود را ديدند و آنها را در خانه حضرت لوط تعقيب كردند، ولى درك مقام معنوى و شناختن آنها منحصر به انبياء يا اولياء است.

٢- ديدن فرشته‌ها در هيكل زيبائى كه خدا آنها را بدان هيكل آفريده، طبق آيات و اخبار وارده، فرشته‌هاى خدا موجوداتى هستند جسمانى ولى در هيكلى نسبت به عالم محسوس بسى وسيع و بزرگ، هر ديده توانائى درك آنها را ندارد و رؤيت آنها مخصوص پيغمبران بسيار عظيم الشأن است و طبق اخبارى كه مى‌آيد امامان معصوم در اينجا راهى ندارند.

٣- شنيدن آواز فرشته بدون ديدن خود او كه عبارت از درك سخن هاتفى باشد.

٤- دريافت حقائقى از فرشته به القاء در دل يا دميدن در گوش به طورى كه دل از آن متأثر گردد و به عقيده بعضى از دانشمندان چون سيد مرتضى (ره) خاطرات خير و خوابهاى راست و با تعبير از اين بابت است كه‌