ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٣٩ - شرحها

صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ‌» گفته است: يعنى قرآن دلالات روشنى دارد، در سينه علماء و دانشمندان كه پيغمبر است و هر كه بدان ايمان دارد، زيرا آن را حفظ كردند و در دل جا دادند و معنايش دلنشين آنها است و گفته‌اند مقصود ائمه از آل محمداند و از امام باقر و امام صادق (ع) روايت شده و بعضى گفته‌اند كه كنايه از شخص خود پيغمبر است كه درس نخوانده بوده و خواندن و نوشتن نياموخته و آيات روشن او در سينه علماى اهل كتاب ثبت است، زيرا در كتب آنها همين طور وصف شده است.

در روايت سوم به ابو بصير فرموده كه: مقصود از آيات بيّناتى كه در صدور علماء است همين الفاظ قرآن نيست كه در ميان دو پاره جلد قرآن ضبط است و بسيارى از مردم آن را حفظ مى‌كنند بلكه حقائق علميه قرآن است و احاطه به اسرار آن، در اينجا است كه ابو بصير تعجب مى‌كند و مى پرسد چه كسانى هستند كه قرآن به اين معنى را در سينه دارند، امام مى فرمايد: اين علم منحصر به ما ائمه است. ١- از طبرسى در تفسير كتاب موروث سه قول نقل شده است: ١- مقصود خصوص قرآن است ٢- توراة است ٣- مطلق كتب آسمانى.

و در وارث هم سه قول است: ١- انبياء (ع) ٢- عموم علماء و دانشمندان دينى اسلام ٣- در روايت از امام باقر و امام صادق (ع) مخصوص به ائمه از آل محمد است.

در باره ظالم به نفس كه در آيه است نيز اقوالى است:

١- ضمير آن به عباد برگردد و مقصود اين است كه برخى از بندگان خدا ظالم به نفس هستند- سيد مرتضى اين را اختيار كرده است.

٢- ضمير به همان" مصطفين" برگردد و مقصود اين است كه برخى از برگزيده‌هايند كه به خود ستم كنند، و مؤيد آن است حديث ابو