ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٥١ - باب نادرى است در باره غيبت

٣- ريان بن صلت گويد: از ابو الحسن الرضا (ع) از قائم (ع) سؤال شد، فرمود:

شخصى او را نبينند و نام او را نبرند.

٤- امام صادق (ع) فرمود: صاحب اين امر است كه نام او را نبرد مگر كافر- او را به نام نخواند مگر كافر.

باب نادرى است در باره غيبت‌

١- مفضل بن عمر از امام صادق (ع) فرمود: بنده‌گان به خدا جل ذكره نزديكترند و خدا از آنها راضى‌تر است در وقتى كه حجت خدا از ميان آنها مفقود شود و او را نتوانند ديد و جاى او را هم ندانند و باز در عين حال معتقد باشند كه حجت خدا جل ذكره از ميان نرفته و ميثاق و پيمانش باطل نگشته، در اين حال در هر بامداد و پسين در انتظار فرج باشيد، زيرا سخت ترين موقع خشم خدا بر دشمنان خود موقعى است كه حجت خدا را از دست بدهند و او را نيابند و براى آنها ظاهر نگردد، خدا مى‌داند كه دوستانش شك نمى‌كنند و اگر مى‌دانست شك مى‌كنند يك چشم به هم زدن حجت خود را از آنها نهان نمى‌داشت و اين غيبت امام نمى‌شود مگر بر سر بدترين مردم (يعنى علتش بدترين مردمند).