ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢١١ - باب آنچه از اسم اعظم به ائمه(ع) عطا شده است

اين آيه چيست؟) (٤٣ سوره رعد): «بگو بس است خدا براى شاهد ميان من و شماها و كسى كه علم كتاب در نزد او است» فرمود: مقصود، ما هستيم و على (ع) اول و افضل و بهتر ما ائمه است پس از پيغمبر (ص).

باب آنچه از اسم اعظم به ائمه (ع) عطا شده است‌

١- جابر از امام باقر (ع) فرمود: به راستى نام خدا كه اعظم است، هفتاد و سه حرف است و همانا يك حرف از آن را آصف داشت و آن را به زبان آورد و زمين ميان او و ميان تخت بلقيس (از بيت المقدس تا صنعاى يمن- در حدود دو ماه راه) تا شد و به هم درنورديد تا آن تخت به دستش رسيد و سپس زمين به حال خود برگشت، اين كار در كمتر از چشم بهم زدن انجام شد، هفتاد و دو حرف از اسم اعظم نزد ما است و يك حرف از آن مخصوص خدا است كه براى خويش در علم غيب برگزيده‌

و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم.

٢- هارون بن جهم گويد: يكى از اصحاب امام صادق (ع)