ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٤٦

على مولا و آقا است‌

اللهم وال من والاه و عاد من عاداه و انصر من نصره و اخذل من خذله‌

، انتهى. از مجلسى (ره)- طبرسى قدس سره در «التى نقضت غزلها» گفته است: زن احمقى بود از قريش كه با كنيزان خود تا نيمه روز مى‌رشت و سپس به كنيزان فرمان مى‌داد تا هر چه رشته‌اند واتابند و پنبه كنند، و هميشه اين شيوه را داشت و نامش ريطه دختر عمرو بن كعب بن سعد بن تيم بن مره بود و معروف به بانوى خرفِ مكه بود. پايان كلام طبرسى.

قوله (ان تكون ائمه)- شايد بنا بر اين قرائت لفظ (ائمه) مفعول له باشد براى (تتخذون) به اين معنى كه عهدشكنى را در دل دارند براى آنكه امام و رهبر جامعه شوند و آنها را گمراه كنند و (از كى من ائمتكم) يعنى ائمه هدى و مقصود اين است كه اين كار را مى‌كنند براى آنكه بد دارند ائمه حق از ائمه ضلال بهتر و پاكتر باشند، و ظاهر اين است كه در قرآن محفوظ نزد ائمه آيه به اين تعبير است، و بعضى گفته‌اند (اربى) را به معنى (از كى) گرفته است، و كلمه امت در هر دو جا به معنى ائمه آمده است و اين بعيد است. از مجلسى (ره)- مراد به آثار علم نبوت، جميع علم پيغمبر است، و مقصود تأكيد است، يا مقصود كتب و آثار پيغمبران است جز علم مانند سلاح و عصا و جز آنها، و بعضى گفته‌اند مقصود علم شرايع و احكام است، و من مى‌گويم ممكن است اشاره به علوم متجدده در هر شب قدر باشد، زيرا همه آنها از آثار علم نبوت است و تحويل آن به ائمه به معنى استعداد و لياقت درك آن است در موقع خود. از مجلسى (ره)- حواريين لقب خواص عيسى (ع) است و ياران او و از تحوير است به معنى سفيد كردن، آنها سفيد پوش و يا سفيد