ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٥٥
خواستن رسول خدا (ص) يا در عالم خواب بوده يا در بيدارى يا پيكر مثالى يا با پيكر اصلى بنا بر گفته بعضى، و گفتهاند كه ارواح كامله مىتوانند براى هر كه خواهند در پيكر خود مجسم شوند و در اين دنيا خود را به او بنمايد چنانچه پيغمبر (ص) براى ابو بكر مجسم شد وقتى ابو بكر حق على (ع) را منكر شد، من گويم در عيون تصريح شده است كه در خواب بوده زيرا عبارت چنين است كه من رسول خدا را در خواب ديدم و امير المؤمنين (ع) به همراه او بوده و مقصود از ارائه كسانى كه با اويند يا خلفاى جائر معاصر او هستند يا شيعيان و دوستان او يا همه آنان به طور عموم. از مجلسى (ره)- اعطى فهم الاول- يعنى فهم امير المؤمنين و- ود- او را يعنى محبت در دل مؤمنان چنانچه در تفسير قول خدا روايت شده است (٩٦ سوره مريم): (به درستى كه آن كسانى كه گرويدند و كار خوب كردند محققاً خداى رحمان براى آنان مهرى مقرر سازد) كه در باره امير المؤمنين (ع) نازل شده، طبرسى گفته در آن چند قول است:
١- مخصوص به امير المؤمنين على بن ابى طالب است كه مؤمنى نباشد جز آنكه در دل او مِهر على باشد- از ابن عباس، و در تفسير ابى حمزه ثمالى است كه ابو جعفر باقر (ع) به من باز گفت كه رسول خدا (ص) به على (ع) فرمود:
بگو، بار خدايا نزد خود براى من عهدى مقرر ساز و در دل مؤمنان براى من مِهرى انداز، على آن را گفت و اين آيه نازل شد، از جابر بن عبد اللَّه هم نظير آن روايت شده.
٢- اين آيه براى عموم مؤمنان است كه خدا دوستى و الفت و مِهر آنها را در دل نيكان اندازد.
٣- خدا محبت آنها را در دل دشمنان اندازد.
٤- بر اثر ايمان و عمل صالح يك ديگر را دوست داشته باشند.