رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٢٥ - ساخت تايوان

را ضميمه‌ى خاك خود كردند كه تا سال ١٩٤٥ ادامه داشت. پس از پيروزى مائو در جنگ داخلى سال ١٩٤٩، تايوان به بهشتى براى چيانگ كاى‌شك و پيروانش تبديل شد كه در گروه‌هاى بزرگ رو به سوى تايوان نهادند. حدود يك ميليون نفر چينى سرزمين اصلى خود را ترك كردند و همراه جيانگ رفتند. كمونيست‌ها تايوان را مورد حمله قرار دادند، اما به‌سختى شكست خوردند. تايوان گوشه‌اى از چين بود كه براى هميشه بايد ناسيوناليستى باقى مى‌ماند. چيانگ خيلى زود چهره‌ى واقعى خود را به تايوانى‌ها نشان داد، حكومت نظامى اعلام كرد و فعاليت تمام احزاب سياسى، به غير از حزب خودش كمينتانگ ممنوع اعلام شد. او توجه خاصى به تايوان نداشت و تنها به‌عنوان پايگاهى براى بازگشت به سرزمين اصلى خود به آن مى‌نگرست. ايالات متحده‌ى آمريكا، تايوان را دولت قانونى چين مى‌دانست. در سال‌هاى دهه‌ى ٧٠ ميلادى و زمانى كه ريچارد نيكسون رييس‌جمهور آمريكا از چين ديدار كرد، دولت آمريكا پكن را به رسميت شناخت. چيانگ تا دهه‌ى ٧٠ ميلادى و زمان مرگش همچنان تايوان را در چنگ خود داشت ولى پس از او پسرش چيانگ چينگ- كو سخت گيرى‌ها را كمتر كرد و آزادى بيشترى به مردم داد. در نتيجه تايوان به يك مركز معتبر مالى و توليدكننده‌ى كالاهاى ارزان‌قيمت تبديل شد. چيانگ چينگ- كو يك تايوانى واقعى به‌نام لى تنگ- هوى را به سمت معاونت خود انتخاب كرد و در سال ١٩٨٨ مردم تايوان در اولين دور انتخابات آزاد در كشور او را به‌عنوان رييس‌جمهور بر گزيدند. درست در اواخر قرن بود كه مردم توانستند از كمى دموكراسى ساخت تايوان بر خوردار شوند.

حمله را چيانگ آغاز كرد. ناسيوناليست‌ها به قلب سرزمين‌هاى كمونيستى شمال چين هجوم بردند و افراد مائو را مجبور به عقب‌نشينى كردند. مائو مجدداً ارتش را با عنوان ارتش آزادى‌بخش خلق (يعنى آزادسازى چين از چنگال‌