رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٦ - جهاد افغانستان

ها كشته شده باشند. و الله العالم.

٣٦- خلق و پرچم هيچ گاه همدل و هم زبان نشدند و هميشه بين خود كشمكش و مخالفت داشتند و قرار مسموع حتى در مجلس وزراء اسلحه به روى هم مى كشيدند!

احزاب جهادى اهل سنت‌

٣٧- احزاب جهادى مشهور از برادران اهل سنت ما در پيشاور كه پاكستان آن ها را به رسميت شناخت و امكانات موجود يا مورد نظر را از اسلحه و پول نقد و مواد غذايى و لوژستكى ازكمك هاى غربى ها را در اختيار شان قرار مى‌دادند، هفت حزب بودند:

١) جمعيت اسلامى آقاى ربانى.

٢) اتحاد اسلامى آقاى سياف.

٣) حزب اسلامى آقاى حكمتيار.

٤) حزب حركت انقلابى اسلامى آقاى مولوى محمد نبى محمدى.

٥) حزب اسلامى مولوى يونس خالص.

٦) حزب جبهه نجات ملى آقاى مجددى.

٧) حزب محاذ ملى آقاى گيلانى.

و چند حزب كوچك ديگر كه اكثر آن ها منشعب از احزاب سابق بودند، اين احزاب بين خود در پشاور تحت فشار دولت پاكستان و دوستان عرب خود ايتلاف هاى متعددى به وجود آورند كه اولا تأثيرى در يك جا شدن جبهات داخلى و همكارى عمومى مجاهدين شان نداشت. و ثانيا اتحاد ها و ايتلاف ها در خود پشاور هم بسيار سطحى و فسخ شدنى بود و چنانچه اين احزاب مانند جنگاوران ويتنام يك جا مى‌شدند، جهاد در كميت و كيفيت خود شكل ديگرى پيدا مى كرد.