رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٣٠ - يك سوال از احمد شاه

نه مجرد كشور گشايى و تاراج اموال و قتل نفوس و خرابى نهر ها و باغ ها و خانه ها و بازار ها كه اين ها اعمال مفسدين است.

احمد شاه هر قدر شجاع بوده و مدبر و هر قدر سرزمين هاى مستعمره افغانستان را در شرق و جنوب و غرب و شمال توسعه داده باشد، ربطى به اين بحث شرعى و قرآنى ندارد.

من وطن و كشورم و مردم آن را دوست دارم و عملا همه عمرم را در خدمت آنان گذرانده ام و هيچ توقعى از كسى نداشته ام، ولى ناسيونالست و ملى گرا نيستم، من به خدا و قيامت و پيامبر اسلام و قرآن خدا ايمان دارم و بر اين اساس از همه سفاكان و چپاول گران تاريخ و دور حاضر بيزارى مى جويم و تنفر دارم.

يك سوال از احمد شاه‌

شما اين همه غنايم زيادى از هند و احتمالا از ايران و شمال آورديد كجا مصرف كرديد، به قبيله خود داديد كه شما را به پادشاهى رسانيده بودند؟ به اقارب و نزديكان خود داديد؟ و يا براى خود مصرف كرديد؟

اگر اين پول ها را براى كارخانه هاى توليدى مصرف مى كرديد، اقلا در توسعه شهر قندهار مصرف مى كرديد و يا در راه زراعت مردم افغانستان و تحول ده هاى فقير كشور مصرف مى كرديد و از همه مهم در راه علم و شكوفايى علوم دينى و علوم تجربى مصرف مى كرديد، اين كشور نگون بخت امروز وضع ديگرى پيدا مى كرد.

انگليسى ها بدتر از شما به نام استعمار و آبادانى، كشور هايى را تسخير كردند و اموال و ذخاير و معادن و دست مزد هاى مردم را به عناوين مختلف در همه جا غصب و به لندن فرستادند، ولى حد اقل در كشور خود زندگانى مردم را تغيير دادند و به سوى رفاه اقتصادى پيش رفتند. ولى فاتحان شرق نه به دين خود