رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٢٨ - وسعت حكومت قبيله اى احمدشاه در قرن هيجدهم ميلادى

نادر شاه افشار پس از تسخير قندهار در سال ١١٥٠ قمرى= ١٧٣٨ ميلادى احمد خان سدوزايى (احمد شاه باباى آينده افغان) را از زندان غلجى (غلزى) هاى افغان كه شش سال در آن محبوس بود آزاد و او را به عنوان ناظم امور مازندران مقرر كرد و سپس به مقامات ديگر در حكومت نادر افشار رسيد و شجاعت خود را به اثبات رسانيد و خود را از تجارب سياسى و دولتى به حد مناسبى رسانيد.

بعد از قتل نادر شاه در ايران كه اوضاع آن كشور آشفته گرديد، احمد شاه با چهل هزار لشكر حركت كرد اول هرات را گرفت و بعد در ايران مشهد و نيشاپور را، در سال هاى ٦٥ و ٦٧ و ١١٨٣ قمرى سه بار لشكر كشى او به خراسان تكرار شد و سرزمين هايى از ايران را تصرف كرد و حكومتى را از خاندان نادر شاه افشار تشكيل داد و سكه و خطبه به نام نادر افشار بود.

حكومت خاندان گورگانى كه در سال هايى ٩٣٢ تا ٩٣٧ بر هند تسلط يافت در دوره احمد شاه ضعيف شده لذا نادر بعد از فتح خراسان و شهر هاى توابع آن متوجه هند شد. بعضى از مورخين ادعا كرده اند كه شاه درانى تنها برشهر دهلى مبلغ يك كرور روپيه (ده ميليون روپيه) حواله كرد!! و در مراجعت از هند غنايم جنگى لشكر او، كه توسط ٢٨ هزار شتر و گاو ميش و ساير حيوانات باربر حمل مى شد كه در پذيرفتن اين ارقام بايد احتياط نمود.

و اسلحه‌اى كه از هندوان گرفته شده بود به خاطر عدم امكان نقل، در هند باقى ماند.

به علاوه احمد شاه به دنبال جنگ پانى بت مبلغ نه ميليون روپيه از نواب شجاع الدولة اخذ نمود و پس از اين قدرت نظامى و اقتصادى، بلوجستان نيز تسليم حكومت سدوزايى شد و از قتل و فساد دست كشيد و رييس گذشته آنان نصير خان پلوچ، نماينده احمد شاه شد.