رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٥٢ - با چشم برهنه چه چيز هايى را از دور ها مى بينيم؟

بيليون سال پيش صورت گرفته و سياره و قمر ها اندك زمانى بعد تحقق يا فتند.

توضيح: ستاره آن است‌كه نور و حرارت از خود اوست و سياره آن است‌كه نور و حرارت او از ستاره (خورشيد) است. و سياره ها بعضى از آن ها جامد و بعضى مايع مى‌باشد.

با چشم برهنه چه چيز هايى را از دور ها مى بينيم؟

١- حدود دو هزار تا سه هزار ستاره را در شبهاى صاف بدور از نور چراغ هاى شهر در هر نيم كره آسمان كه در كهكشان راه شيرى و دو كهكشان ديگر واقع اند مى بينيم.

اين ستاره ها؛ برخى چند سال نورى و برخى چند صدسال نورى از ما دور هستند!![١]

آيا كره آسمانى‌كه ستاره ها و ساير أجرام سماوى برآن قرار دارند و ناظر خود را در وسط آن مى‌بيند خيالى است يا پرده مستحكم نازكى است؟ شايد احتمال اول طرف داران زيادى داشته باشد ولى احتمال دوم نيز طرف دار دارد كه در بعضى از كتاب هاى ديگر نگارنده نقل شده است.

٢ و ٣- خورشيد و قمر زمين را بطور بر جسته مى بينيم با اين تفاوت كه ماه را در خيلى شبها به اشكال كوچك و بزرگ مى بينيم و خورشيد را هر روز يكسان.

٤- چند سياره كه در ميان ستارگان مى‌گردند و هركدام سرعت خاص بخود را دارند.

٥ پنج تاده تير شهاب در هر ساعت كه هريك آسمان را مى‌نوردد و براى چند لحظه به دنبال خود تيرى از نور به جا مى‌گذارد.

[١] - ولى ناظر خيال مى كند فاصله همه آن ها از او يكسان است!